Chêne à Guillotin, Wyjątkowy dąb w Concoret, we Francji
Chêne à Guillotin to pusty w środku dąb szypułkowy rosnący samotnie tuż na południe od przysiółka La Rue-Éon w Concoret, na skraju lasu Paimpont. Ma około 16 m wysokości, 9,6 m obwodu pnia i koronę o szerokości 20 m. Otwór w pniu mogli wybić poszukiwacze skarbów w XIX wieku.
Pierwsza wzmianka literacka o dębie pochodzi z 1896 roku, gdy Félix Bellamy powiązał go z księdzem Pierre'em Paulem Guillotinem, który ukrywał w nim przedmioty kultu podczas rewolucji. Opowieść z 1797 roku o ojcu Joachimie Massonie i pajęczej sieci dotyczy drzewa w Château-Gris w Mauron, niespełna 4 km stąd; przeniesiono ją na ten dąb po ścięciu tamtego. Przewodnik Alaina Cottina z 1979 roku utrwalił nazwę Chêne à Guillotin.
Nazwa drzewa upamiętnia księdza Pierre’a Paula Guillotina, który w czasie rewolucji francuskiej ukrywał w nim przedmioty kultu. W 1979 roku Alain Cottin w przewodniku po Brocéliande zastąpił dawną nazwę „chêne des Rues-Éon” nową, opartą na opowieści Henri Thébault o cudownej pajęczynie. Mieszkańcy uważają dąb za drzewo uzdrawiające i wierzą, że można z niego zaczerpnąć nieco siły.
Drzewo znajduje się na południe od wioski La Rue-Éon i jest otoczone ochronnymi drewnianymi barierami, które mają zapobiec zagęszczeniu gleby i uszkodzeniu korzeni od ruchu odwiedzających. Pozostanie na oznaczonych ścieżkach i poszanowanie barier pomaga zachować drzewo dla przyszłych pokoleń.
Opowieść o pajęczynie dotyczy dębu w Château-Gris w Mauron, gdzie we wrześniu 1797 r. ukrył się ksiądz odmawiający przysięgi Joachim Masson; przeniesiono ją na to drzewo dopiero po ścięciu tamtego dębu. Do dębu Rues-Éon trafiła za sprawą przewodnika Alaina Cottina z 1979 r., opartego na opowieści Henri Thébaulta, w której Massona zastąpił ojciec Guillotin.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 306 współtwórców z całego świata.