Botanic school of Jardin des Plantes, Centrum edukacji botanicznej w Jardin des Plantes, Francja.

Szkoła botaniczna zajmuje środek Jardin des Plantes, ograniczona aleją Cuvier od północy i aleją Lacroix od południa, a jej zachodnie wejście znajduje się naprzeciw wejścia do dużej szklarni. Kwatery są urządzone według klasyfikacji APG III z 2009 roku, z jednym gatunkiem przykładowym na rodzinę i rodzaj, a cztery kwatery pokazują adaptację, różnicowanie, konwergencje ewolucyjne i kierunek ewolucji. Pośrodku rośnie sosna czarna, posadzona w 1774 roku z nasion przywiezionych z Korsyki przez Étienne'a-François Turgota, rażona piorunem w XIX wieku i dlatego ogałacona z wierzchołka.

Botaniki nauczano w tym miejscu już w XVI wieku za sprawą Nicolasa Houëla, ale sama szkoła powstała w 1635 roku, dziewięć lat po utworzeniu Jardin royal des plantes médicinales w 1626. Antoine-Laurent de Jussieu i André Thouin wyznaczyli jej obecne granice w ostatniej ćwierci XVIII wieku, a Thouin z René Desfontainesem nakreślili topografię na początku XIX wieku. Układ nasadzeń zmieniano w latach 1683, 1773-1774, 1824, 1843 i 1954-1957; od 1957 do 2008 opierał się na klasyfikacji Adolfa Englera (1924), a od 2017 na systemie APG III z 2009 roku.

Nazwa odzwierciedla jego rolę jako miejsca nauczania botaniki i badania roślin. Odwiedzający mogą zaobserwować, jak rośliny są systematycznie uporządkowane do nauki i jak studenci oraz naukowcy wykorzystują to miejsce do praktycznego kształcenia.

Zachodnie wejście znajduje się naprzeciw wejścia do dużej szklarni, a wejście naprzeciw ogrodu ekologicznego; od północy szkołę ogranicza allée Cuvier, od południa allée Lacroix. Podziemne przejście po stronie północno-zachodniej prowadzi do sąsiedniego ogrodu alpejskiego, zamkniętego w grudniu, styczniu i lutym. Kwatery rozmieszczono wokół centralnego stołu orientacyjnego.

Pośrodku stoi sosna czarna (Pinus nigra) wyhodowana z nasion przywiezionych z Korsyki przez Étienne-François Turgota, posadzona w 1774 roku w miejscu grupy iglastych. Rażona piorunem w XIX wieku została ogłowiona i nadal rośnie, niższa od sąsiadów.