Chartreuse de Glandier, Klasztor kartuzów w Beyssac, Francja

Chartreuse de Glandier to dawny klasztor kartuzów w Beyssac w departamencie Corrèze, całkowicie odbudowany pod koniec XIX wieku i przebudowywany przez następne stulecie. Jego kościół ma rozetę i smukłą iglicę, obok stoi kwadratowa wieża z piramidalnym dachem; jasnoszare i brązowe mury ze stromymi ciemnymi dachami i licznymi szczytami wznoszą się wśród drzew na zboczu.

Klasztor został założony w 1219 roku przez Archambaud VI, wicehrabiego Comborn, i istniał w dwóch aktywnych okresach: od 1219 do 1789 oraz ponownie od 1860 do 1901. Przerwa między tymi okresami odzwierciedla wielkie wstrząsy, które dotknęły wspólnoty religijne w całej Europie.

Klasztor był jednym z zaledwie dwóch kartuzjańskich miejsc w byłym regionie Limousine, ucieleśniając monastyczne ideały samotności i ciszy. Odwiedzający mogą dziś jeszcze dostrzec, jak układ przestrzenny wspierał to życie w izolacji od świata.

Teren jest dziś własnością prywatną zarządzaną przez obecnych właścicieli. Odwiedzający powinni z wyprzedzeniem uzyskać informacje na temat możliwości wstępu i warunków wizyty.

W 1840 roku Marie Lafarge, młoda kobieta szlacheckiego pochodzenia, została osądzona i uznana za winną otrucia męża Charles'a Pouch-Lafarge'a, ówczesnego świeckiego właściciela klasztoru; sprawa była szeroko relacjonowana, a później trafiła do filmów, seriali telewizyjnych i książek.