Chartreuse de Glandier

Chartreuse de Glandier to klasztor kartuzjański w Beyssac obejmujący 44 budynki rozłożone na dużym terenie otoczonym lasami i łąkami. Kompleks pokazuje typowy układ siedziby kartuzjańskiej z różnymi strefami funkcjonalnymi zaprojektowanymi dla życia monastycznego.

Klasztor został założony w 1219 roku przez Archambaud VI, wicehrabiego Comborn, i istniał w dwóch aktywnych okresach: od 1219 do 1789 oraz ponownie od 1860 do 1901. Przerwa między tymi okresami odzwierciedla wielkie wstrząsy, które dotknęły wspólnoty religijne w całej Europie.

Klasztor był jednym z zaledwie dwóch kartuzjańskich miejsc w byłym regionie Limousine, ucieleśniając monastyczne ideały samotności i ciszy. Odwiedzający mogą dziś jeszcze dostrzec, jak układ przestrzenny wspierał to życie w izolacji od świata.

Teren jest dziś własnością prywatną zarządzaną przez obecnych właścicieli. Odwiedzający powinni z wyprzedzeniem uzyskać informacje na temat możliwości wstępu i warunków wizyty.

Klasztor zwrócił na siebie uwagę w związku ze sprawą zatrucia Marie Lafarge, jednym z najbardziej spektakularnych procesów sądowych XIX wieku, który przyciągnął uwagę publiczną. Sprawa przekształciła to odległy region w miejsce historycznego znaczenia w dziejach wymiaru sprawiedliwości we Francji.