Église Notre-Dame de Rouvrou, Średniowieczny kościół w Ménil-Hubert-sur-Orne, Francja.

Église Notre-Dame de Rouvrou to kościół katolicki w Ménil-Hubert-sur-Orne, w departamencie Orne. Jego fasada zbudowana jest z surowych szarobrązowych bloków kamiennych, z półkolistym wejściem mieszczącym czerwone podwójne drzwi i półkoliste okno nad nimi. Nad drzwiami znajdują się dwa półkoliste okna z zielonymi kratami, a na kalenicy dachu stoi kwadratowa dzwonnica z otwartymi kolumnami zwieńczona krzyżem.

Mnisi zależni od opactwa Saint-Étienne de Fontenay wznieśli kościół w XI wieku. Opuszczony podczas rewolucji francuskiej, został w 1820 roku częściowo zniszczony na mocy rozkazu królewskiego i sprzedany osobie prywatnej; odkupiono go i od 1822 roku odrestaurowano. Kult, wprowadzony bez zezwolenia, zakazała podprefektura Domfront w 1836 roku, przywrócono go w 1847 i potwierdzono w 1858. W 1837 roku wzniesiono plebanię, a w 1853 nową zakrystię.

Kościół nazywany jest także Notre-Dame de Rouvrou, od przysiółka Rouvrou w Ménil-Hubert-sur-Orne. Kult, zaprowadzony bez zezwolenia, został zakazany przez służby podprefektury Domfront w 1836 r., przywrócony w 1847 r. i potwierdzony w 1858 r. W 1853 r. wzniesiono nową zakrystię.

Kościół stoi w przysiółku Rouvrou, w gminie Ménil-Hubert-sur-Orne, w departamencie Orne. Obok wzniesiono w 1837 roku plebanię, a w 1853 roku nową zakrystię — to tych budynków należy szukać wokół kościoła. Źródła nie podają godzin ani warunków zwiedzania.

Kult, zapoczątkowany bez zezwolenia, został zakazany przez służby podprefektury Domfront w 1836 roku, przywrócony w 1847 i potwierdzony w 1858. Wcześniej budynek został częściowo zniszczony w 1820 roku na mocy rozkazu królewskiego i sprzedany osobie prywatnej, zanim odkupiono go i od 1822 roku odrestaurowano.