Vieux-Poitiers, Stanowisko archeologiczne w Naintré i Cenon-sur-Vienne, Francja.

Vieux-Poitiers to stanowisko galloromańskiej osady o powierzchni około 65 ha, rozłożonej między gminami Naintré i Cenon-sur-Vienne, w pobliżu ujścia Clain do Vienne. Najbardziej widoczną pozostałością jest murowana konstrukcja wieżowa wysoka na 14 m, część cavei teatru o średnicy 116 m, z rzędami małych kwadratowych otworów i dużym łukowym przejściem u podstawy.

Osada, pierwotnie zwana Briva, rozrosła się wzdłuż ważnej drogi rzymskiej i stała się regionalnym centrum handlowym w pierwszych wiekach po Chrystusie. Gdy administracja rzymska się wycofała, miasto stopniowo traciło swoją rolę i ostatecznie zostało opuszczone.

Nazwa Briva pochodzi od galijskiego słowa oznaczającego „most” lub „bród”, poświadczonego w łacińskiej inskrypcji menhiru z Naintré jako Briuatiom, „mieszkańcy przy moście”. W połowie VIII wieku miejsce pojawia się jako Vetus Pictavis, skąd pochodzi dzisiejsza nazwa. Teatr stał na południowo-wschodnim skraju miasta i tworzył jeden zespół z sanktuarium.

Stanowisko leży na otwartym terenie i można je zwiedzać pieszo, choć zaleca się solidne obuwie, ponieważ podłoże miejscami jest nierówne. Cienia jest niewiele, dlatego latem wygodniej odwiedzić je wczesnym rankiem lub późnym popołudniem.

Najbardziej widocznym elementem jest wieżowa konstrukcja wysoka na 14 metrów, pozostałość cavei teatru. Teatr wkopano w zbocze wzgórza na wysokość około 12 metrów; miał 116 metrów średnicy i orchestrę o powierzchni 900 m². Drewniane rusztowania uzupełniały kamień, dając widowni około 10 000 miejsc.