Saint-Riquier abbey church, organy w kościele opackim w Saint-Riquier we Francji

Organy kościoła opackiego w Saint-Riquier znajdują się na zachodniej ścianie nawy. Ich jasna szafa z litego dębu w stylu preromantycznym ma środkowy korpus z trzema wieżyczkami i wklęsłe skrzydła dodane około 1730–1731. Rzeźbiona szafa mieści pionowe piszczałki, a pod nią biegnie czarna kuta żelazna balustrada ze zwojami.

Obecne organy zainstalowano w 1731 r., sprowadzone z opactwa premonstratensów w Chartreuve (Aisne); transportem zajął się budowniczy Louis Labour, który interweniował jeszcze w 1748 r. Bazylianie z Valloires oczyścili instrument w 1824 r., naprawili w latach 1835-1836 i przeprowadzili pełny remont w 1854 r. Salomon van Bever z Amiens zmodyfikował go pod koniec XIX w., a Laurent Plet z Troyes odrestaurował go w latach 2001-2005, przywracając rejestrację z 1852 r.

Szafa jest z litego, jasno lakierowanego dębu w stylu przedromantycznym; korpus środkowy z trzema wieżyczkami i pozytyw reprezentują styl Ludwika XIV, a wklęsłe skrzydła dodano przypuszczalnie w latach 1730-1731. Instrument pochodzi z opactwa norbertanów w Chartreuve w departamencie Aisne i został tu zainstalowany w 1731 roku przez organmistrza Louisa Labour, który pracował przy nim ponownie w 1748 roku.

Organy znajdują się na zachodniej ścianie nawy, nad czarną kutą balustradą o esowatych wzorach; z posadzki nawy patrzy się w górę na dębową szafę i jej trzy części. Instrument i szafa są wpisane jako monuments historiques, więc ogląda się je z wnętrza kościoła, nie podchodząc do piszczałek.

Większość piszczałek pochodzi z XVII wieku: cały pozytyw oprócz krummhornu oraz pięć głosów manuału głównego. Pełna konserwacja w 1854 roku, wykonana przez braci bazylianów z opactwa Valloires, nastąpiła po pierwszym strojeniu w 1824 oraz naprawach w 1835 i 1836. Restauracja Laurenta Pleta w latach 2001-2005 przywróciła registrację do stanu z 1852 roku.