Église Saint-Sauveur à Recouvrance, Brest, Budynek kościelny w dzielnicy Recouvrance, Brest, Francja.

Kościół Saint-Sauveur to świątynia w stylu jezuickim, wzniesiona w latach 1740–1749 według projektu inżyniera Amédée-François Fréziera. Jej szczytowa fasada ma pełny półkolisty łuk nad drewnianymi drzwiami dwuskrzydłowymi z płycinami, po bokach dwie zakratowane okna nad gładkimi kamiennymi płytami, a woluty łączą część środkową z niższymi murami bocznymi. Wieża dzwonna ma trzy łukowe otwory z dzwonami, zwieńczone małym otwartym łukiem i krzyżem. Wnętrze tworzy nawa o dziewięciu przęsłach z nawami bocznymi.

Kaplica pod wezwaniem Świętego Zbawiciela, wzniesiona w 1679 roku przez przedsiębiorcę zatrudniającego bezrobotnych robotników portowych, została nazwana „kościołem straconego czasu” i rozebrana w 1724 roku. Obecny kościół, zaprojektowany przez inżyniera Amédée-François Fréziera, zbudowano w latach 1740–1749. 16 maja 1750 roku biskup Gouyon de Vaudurant podniósł go do rangi kościoła parafialnego, oddzielonego od Saint-Pierre-Quilbignon.

Kościół zawiera posąg Notre-Dame de Recouvrance stworzony przez artystę Yvesa Colleta, umieszczony ponad prawym ołtarzem bocznym. To dzieło odzwierciedla głębokie więzi dzielnicy ze swoją patronką.

Kościół stoi w dzielnicy Recouvrance na prawym brzegu Penfeld, naprzeciw centrum Brestu. Na dziedzińcu wznosi się kamienny pomnik z kamienia z Kersanton. W przyległym pomieszczeniu mieści się parafia prawosławna Teofanii.

Przydomek „kościół straconego czasu” należy do kaplicy z 1679 r., nie do obecnego kościoła. Mieszkańcy Recouvrance zlecili przedsiębiorcy zatrudnienie bezrobotnych robotników portowych, lepiej znających szkutnictwo niż murarkę; nietrwały budynek rozebrano w 1724 r. Zastąpił go kościół Fréziera (1740-1749).