Grotte de la Draye Blanche, Naturalna jaskinia wapienna w La Chapelle-en-Vercors, Francja.

Grotte de la Draye Blanche w La Chapelle-en-Vercors ma salę o wymiarach około 100 na 30 metrów, z mineralnymi zasłonami uformowanymi przez przesączającą się wodę, wielkimi udrapowanymi stalaktytami i ochrowymi ścianami; jaskinia liczy 4,7 miliona lat. W 1918 roku odkryto studnię o głębokości 16 metrów, korytarz i salę; wykuty w 1990 roku tunel naprzeciw naturalnego wejścia służy dziś zwiedzającym.

W 1918 roku Fabien Rey, outsider nazywany „Marseille”, żyjący z około trzydziestoma psami, odkrył jaskinię, szukając psa Fleury'ego, który wpadł do 16-metrowego scialetu. Urządzenie galerii i oświetlenie ukończono w sierpniu 1970 roku w obecności odkrywcy, wówczas osiemdziesięciolatka. W 1990 roku przebito tunel naprzeciw naturalnego wejścia, odsłaniając zasypaną studnię z 15 000 kości należących do 45 gatunków.

Jaskinia miała kilka nazw: najpierw Grotte Fleury, od psa, którego Fabien Rey szukał w 1918 roku, potem Grotte de la Draye Blanche, a dziś Grotte de la Percée Blanche. Zwierzę wpadło do 16-metrowego scialetu, jak miejscowo nazywa się studnię krasową, a Rey zszedł na dół, by je uratować. Zwiedzanie z przewodnikiem trwa około 45 minut.

Zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem i trwa około 45 minut; trasa jest komentowana i omawia badania nad skamieniałościami. Wejście leży przy drodze RD 178 między La Chapelle-en-Vercors a Vassieux-en-Vercors, blisko przysiółka Les Croix; w pobliżu nie ma stacji kolejowej ani przystanku autobusowego. Tunel wydrążony w 1990 roku naprzeciw naturalnego wejścia ułatwia dziś dostęp.

Wiercąc w 1990 roku tunel wejściowy naprzeciw naturalnego wejścia, robotnicy natrafili na szyb zasypany przy powierzchni gruzem. Ta naturalna pułapka kryła ponad 15 000 kości 45 gatunków, od ryjówki po niedźwiedzia jaskiniowego, bizona, wilka i orła. Przewodnik wyjaśnia, co te skamieniałości mówią o zwierzętach okolicy.