Ancien hôpital psychiatrique de l'Yonne, Zabytek historyczny i były szpital psychiatryczny w Auxerre, Francja

Ancien hôpital psychiatrique de l'Yonne w Auxerre zajmuje otoczony murem teren o powierzchni 14 ha, rozplanowany wzdłuż osi symetrii wschód-zachód. W centrum stoi budynek administracyjny wychodzący na park, flankowany przez pięć dwukondygnacyjnych pawilonów z każdej strony, męskie po południu, żeńskie naprzeciwko, wszystkie połączone krytymi galeriami. Brama z białego kamienia z łukiem pełnym i metalowymi wrotami otwiera teren, a biały mur zwieńczony żelaznym ogrodzeniem prowadzi do budynku z wieżą zegarową.

Biskup Auxerre Nicolas Colbert sfinansował obok kaplicy Notre-Dame-de-Lorette zakład dla ubogich sierot i starców, zatwierdzony listami patentowymi z marca 1675. Po ustawie z 30 czerwca 1838 powstał departamentalny zakład dla obłąkanych; doktor Girard de Cailleux, dyrektor lekarski od 1840, od 1844 prowadził budowę nowego obiektu, ukończonego w 1858 dzięki wsparciu barona Haussmanna, prefekta Yonne od 1850. W 1937 przemianowany na hôpital psychiatrique de l'Yonne, w 1944 zarekwirowany przez Waffen SS, w 1980 stał się specjalistycznym centrum szpitalnym, a w 2005 zamieniony na rezydencję.

Nazwa zmieniła się w 1937 r. z asile départemental de l'Yonne na hôpital psychiatrique; obecnie teren jest rezydencją Le Clos des vignes. Oddzielne pawilony męskie i żeńskie, połączone krytymi galeriami, pokazują rozdzielenie płci w XIX-wiecznym zakładzie. Wzór z Auxerre posłużył w latach 60. XIX w. do budowy kilkunastu zakładów wokół Paryża, m.in. Sainte-Anne.

Dawny zakład jest dziś rezydencją Le Clos des Vignes: pawilony i kryte galerie to prywatne mieszkania, nieudostępnione do zwiedzania. Kaplica Notre-Dame de Lorette, odbudowana w 1761 r., ma główne wejście od route de Paris; otoczony murem teren o powierzchni 14 ha i winnica clos de la Chaînette są widoczne z okolicznych ulic.

Na terenie leży clos de la Chaînette, określony w źródłach jako najstarsza poświadczona winnica Francji, zasadzona między budynkami a murem otaczającym. Wodę dla 300 chorych dostarczała fontaine Sainte-Marguerite oddalona o ponad kilometr, tunelem o długości 340 m i rurociągiem 1 110 m, ukończonymi w 1846 r.