Château de Villers, Zamek historyczny w Villers-sur-Mer, Francja.

Château de Villers to rezydencja w stylu Ludwika XIII w Villers-sur-Mer, zbudowana z czerwonej cegły z jasnymi kamiennymi narożnikami i obramieniami okien. Dwa prostokątne pawilony łączy budynek środkowy, którego fasada ma dwa łuki arkad, zwieńczone małą wieżyczką wspornikową, ujętą na piętrze balkonem z kamiennymi balaskami. Pawilony nakrywają strome łupkowe dachy czterospadowe; wnętrze przebudowano około 1770-1780.

Zamek jest prawdopodobnie dziełem Jeana d'Hémery, który w 1576 roku nabył pozostałe lenna Villers dzięki małżeństwu z Marguerite d'Avila. W 1692 roku jego syn Antoine d'Hémery, paź Ludwika XIII, zrujnowany, utracił seniorię, którą wkrótce kupili Malon de Bercy. Około 1700 roku Jean Pâris de Monmartel, markiz de Brunoy, kupił majątek od Charles'a Henriego de Malon; jego syn Armand Louis Joseph zmarł tam w 1791 roku, a zamek przeszedł na kuzyna Antoine'a Marie Paris d'Illins.

Boazeria biblioteki jest objęta ochroną jako zabytek, obok elewacji, dachów i ogrodu warzywnego, na mocy rozporządzenia z 28 sierpnia 2003 r. Wnętrze przebudowano około 1770-1780 r. za Ludwika XVI, więc ta dekoracja należy do tej kampanii, a nie do budowy z XVII wieku. Posiadłość przeszła z rąk Hémerych do Malon de Bercy, a następnie do Jeana Pârisa de Monmartel, markiza de Brunoy.

Zarządzenie z 28 sierpnia 2003 r. obejmuje ochroną fasady i dachy, boazerię biblioteki oraz ogród warzywny. Zamek stoi w miejscu zwanym le château w Villers-sur-Mer, w departamencie Calvados; posiadłość jest prywatna, więc budynek ogląda się z zewnątrz.

Wpis z 28 sierpnia 2003 r. obejmuje nie tylko elewacje i dachy, lecz także boazerie biblioteki i ogród warzywny, chroniony jako samodzielny zabytek. Posiadłość przeszła od Hémerych do Malon de Bercy, a następnie do Jeana Pârisa de Monmartel, markiza de Brunoy.