Barrage de Nitray, Jaz w Athée-sur-Cher we Francji
Barrage de Nitray to zapora z XIX wieku przecinająca rzekę Cher między Athée-sur-Cher a Saint-Martin-le-Beau. Konstrukcja składa się z betonu wspierającego drewniane igły, które można podnosić lub opuszczać, aby regulować poziom wody, wraz z murarską komorą śluzy dla przejścia łodzi i domem strażnika zbudowanym z kamienia.
Zbudowana w latach 1836-1841 w celu poprawy żeglugi na rzece Cher jako część projektu Kanału Berry'ego łączącego Montluçon i Tours, zapora miała intensywny ruch barek w XIX wieku. Rozwój kolei pod koniec XIX wieku spowodował gwałtowny spadek handlu rzecznego, który prawie całkowicie ustał w 1957 roku.
Dom śluzowego w Nitray składa się z dwóch niezależnych mieszkań, jednego dla śluzowego i jednego dla dozorcy zapory, oraz wspólnego pieca chlebowego. Sąsiednie pomieszczenie służyło do przechowywania drewnianych iglic zimą. Śluza i jej dom znajdują się na lewym brzegu, inaczej niż przy innych zaporach na Cher, ponieważ młyn i jego przelew zajmowały już prawy brzeg.
Zapora, śluza i dom śluzowego znajdują się na lewym brzegu w Athée-sur-Cher, natomiast młyn z jazem stałym należy do Saint-Martin-le-Beau na prawym brzegu; obiekt leży na północ od zamku Nitray, na wysokości około 53 m. Komora śluzy ma 35,00 × 5,20 m i zamykają ją dwuskrzydłowe drewniane wrota o wypukłych skrzydłach. Ruchoma makieta w domu śluzowego wyjaśnia działanie zapory iglicowej.
Zapora wykorzystuje sprytny system drewnianych igieł wynaleziony przez inżyniera Poirée w 1833 roku, który pozwalał operatorom regulować poziom wody bez maszyn poprzez dodawanie lub usuwanie ich po jednej. Chociaż system ten nie jest już używany dla łodzi, pokazuje, jak ludzie tworzyli rozwiązania inżynierskie z prostymi materiałami i pracą ręczną.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 724 współtwórców z całego świata.