Château de Monchoix, Zamek w Pluduno, Côtes-d'Armor, Francja

Château de Monchoix to duży kamienny budynek w Pluduno w departamencie Côtes-d'Armor, wzniesiony w 1759 roku. Jego szorstkie brązowo-płowe mury mają nierówny tynk i odsłonięty kamień, a naroża podkreślają jasne kamienne ciosy. Stromy dach z szarego łupku wieńczy rząd małych lukarn w ciemnych ramach, a na lewym i prawym końcu wznoszą się jasne kamienne kominy. Prostokątne okna w jasnych kamiennych obramowaniach rozmieszczono na górnej i dolnej elewacji.

Zamek zbudowano w 1759 roku dla hrabiego Antoine’a de Bédée, wuja ze strony matki François-René de Chateaubrianda, i nie jest średniowieczny. Młody Chateaubriand nazwał go „prawdziwym rajem”. Został wpisany jako monument historique dekretem z 22 lipca 2004 roku.

Zamek zbudowano w 1759 roku dla hrabiego Antoine’a de Bédée, wuja ze strony matki François-René de Chateaubrianda. Będąc nastolatkiem, Chateaubriand nazwał go „prawdziwym rajem” – określenie to dotyczy tego budynku, a nie średniowiecznej przeszłości. Nazwa Monchoix, „mój wybór”, to nazwa, którą miejsce nosi w Pluduno.

Zamek znajduje się w gminie Pluduno, w departamencie Côtes-d'Armor w Bretanii; współrzędne umieszczają go w rejonie Val-d'Arguenon. To budynek prywatny, więc zwiedzający oglądają z zewnątrz brązowo-beżowe mury kamienne, jasne narożniki i szary dach łupkowy z lukarnami. Dojazd odbywa się drogą z Pluduno; w okolicznym krajobrazie wiejskim jest mało usług.

Chateaubriand, wówczas nastolatek, nazwał zamek zbudowany w 1759 roku przez swego wuja ze strony matki, hrabiego Antoine'a de Bédée, „prawdziwym rajem”. Przyszły pisarz przebywał tam jako młody człowiek. Budowla została wpisana jako monument historique 22 lipca 2004 roku.