Château de la Rouërie, Zamek historyczny w Saint-Ouen-la-Rouërie, Francja.

Zamek de la Rouërie stoi na północ od wsi Saint-Ouen-la-Rouërie w gminie Val-Couesnon, w departamencie Ille-et-Vilaine, blisko granicy z Manche. Długa kamienna fasada ma nieco wysuniętą część środkową pod dachem z szarego łupku, z dwoma rzędami wysokich okien w białych ramach, lukarnami i dwoma kominami. Lewą połowę pokrywa pnącze z czerwonymi kwiatami; prawa odsłania szary i brązowy kamień. Centralne łukowe wejście poprzedzają krótkie schody.

Zamek de la Rouërie wznosi się na fundamentach dawnej twierdzy z XI wieku i był budowany w kilku etapach, głównie w 1624, 1730 i 1824 roku. W XVIII wieku należał do Armanda Tuffina de la Rouërie, bohatera wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych i założyciela bretońskiej szuanerii w 1792 roku. Jego rodzina sprzedała posiadłość w 1813 roku Georges'owi-Bourges'owi du Pré de Saint-Maur, a w 1822 roku przeszła ona na Aimé Nicolasa Barbiera, którego potomkowie, rodzina Barbier du Mans de Chalais, są jej właścicielami do dziś. Od 7 sierpnia 1996 roku jest wpisany jako monument historique.

Nazwa pochodzi od rodziny Tuffin de la Rouërie: Armand Tuffin, urodzony tu w 1751 r., brał udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych i w 1792 r. założył bretońską szuanerię. W 1822 r. majątek przeszedł na rodzinę Barbier, ławników i armatorów z Rennes, której potomkowie wciąż go posiadają.

Zamek jest prywatną posiadłością, nadal należącą do rodziny Barbier du Mans de Chalais, więc nie jest udostępniony do zwiedzania. Leży na północ od wsi Saint-Ouen-la-Rouërie, w gminie Val-Couesnon, wzdłuż granicy z departamentem Manche. Wejście na teren i do wnętrz tylko po uzgodnieniu z właścicielami.

Armand Tuffin de la Rouërie, właściciel majątku w XVIII wieku, brał udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych i w 1792 roku założył bretońską szuanerię. Jego rodzina sprzedała majątek w 1813 roku Georges'owi-Bourges'owi du Pré de Saint-Maur.