Fortifications of Langres, Średniowieczne mury obronne w Langres, Francja

Enceinte de Langres to system fortyfikacyjny otaczający miasto murami rozciągającymi się na kilka kilometrów i zawierającymi wieże obronne i bastiony. Struktura zbudowana jest z jasnego wapienia i ukazuje różne okresy wzmocnienia i modyfikacji.

Po ścięciu biskupa Didiera w 264 roku przez wodza Alemanów Chrocusa ocalali wznieśli na północy cypla mur gruby na 3,35 m, z Porte du Pain i Porte Moab. Wmurowano weń galorzymski łuk Marché z około 20 r. p.n.e. Druga linia murów od południa powstała w nieznanej dacie, a w 1266 otoczono murami przedmieście Sous-Murs. Gilon de Tournus odnowił mury, co potwierdził dokument Karola Otyłego wydany w Schelestadt 18 lutego 888 roku.

Nazwa Langres pochodzi od galijskiego ludu Lingonów, których oppidum nazywało się Andemantun. Galorzymski łuk Marché, wzniesiony około 20 r. p.n.e., wmurowano później w obwarowania przy porte du Marché. Porte du Pain i porte Moab były dwiema bramami muru z III wieku; tę drugą rozebrano w lipcu 1840 r.

Mury biegną wzdłuż krawędzi górnego miasta na ostrodze między Marną a Bonnelle, dlatego teren opada stromo na zewnątrz. Wchodzi się przez bramy, które nadal przecinają mur, m.in. porte du Marché, gdzie w mur wmurowany jest galorzymski łuk z około 20 r. p.n.e. Fragmenty muru z III wieku zachowały się przy rue Cardinal-Morlot i rue Moab.

Gallo-rzymski łuk Targowy, wzniesiony około 20 r. p.n.e. za Augusta, nadal stoi wewnątrz późniejszych murów, obok porte du Marché. Jest jednym z najstarszych elementów obwarowań, włączonym w linię obrony, a nie pozostawionym poza nią.