Fort de la Motte-Giron, Fort wojskowy w Dijon, Francja.

Fort de la Motte-Giron zajmuje płaskowyż Bel Air na wysokości 412 metrów, między combe à la Serpent a Combe Persil. Jego fosy tworzą nieregularny, prawie prostokątny pięciokąt o powierzchni 4,2 hektara. Zbudowany jest z kamiennego muru z kamieniołomów Premeaux-Prissey i Is-sur-Tille, pokrytego grubą warstwą ziemi; sklepione koszary znajdują się w środku, wokół małego prostokątnego dziedzińca, a dookoła biegną poprzecznice-schrony i platformy ogniowe. Duże łukowe wejście z kratą wychodzi na brukowaną drogę, a na zachodnim końcu wzniesienia zbudowano baterię pomocniczą.

Fort zbudowano od stycznia 1875 do września 1876 roku: 1500 robotników wzniosło go na płaskowyżu Bel Air z kamienia z kamieniołomów Premeaux-Prissey i Is-sur-Tille. Należał do pierścienia fortów wysuniętych otaczających Dijon po okupacji w latach 1870-1871. Od sierpnia 1917 roku przetrzymywano w nim wziętych do niewoli niemieckich oficerów; od czerwca 1940 do sierpnia 1944 roku wojska niemieckie używały go jako więzienia dla francuskich cywilów.

Fort służył jako centrum szkoleniowe i przechowywał jeńców niemieckich oficerów podczas Pierwszej Wojny Światowej. Odzwierciedla znaczenie, jakie Francja przypisywała obronie swoich granic w tamtym okresie.

Fort jest dostępny przez Avenue Gustave Eiffel, gdzie ścieżka prowadzi bezpośrednio do głównego wejścia i zapewnia dobry dostęp do obiektu. Zaleca się noszenie wygodnych butów, ponieważ teren jest pagórkowaty i będziesz spacerować po płaskowyżu.

Fort zawiera wyspecjalizowane struktury obronne w swoich fosy, w tym kaponiera, które reprezentują zaawansowaną technikę wojskową XIX wieku. Te podziemne lub pół-podziemne konstrukcje umożliwiały obrońcom kontrolowanie fos i blokowanie dostępu do fortu.