Église de l'Assomption de Valloire, kościół w Valloire, w Sabaudii, we Francji

Kościół Notre-Dame-de-l'Assomption w Valloire to barokowa budowla z szarego kamienia wydobywanego w regionie, z jedną nawą i niskim transeptem tworzącym krzyż łaciński. Fasada ma malowane płyciny w romby, trzy malowidła ścienne i okrągłe okno w kamiennym wieńcu promieni; obok stoi kwadratowa wieża z zegarem i ostrym hełmem. Wnętrze mieści osiem ołtarzy bocznych i prezbiterium o płaskim zamknięciu pod sklepieniem ćwierćkulistym.

Stał tu pierwszy kościół, tradycyjnie poświęcony św. Piotrowi, choć bez dowodów; Valloire wymieniane jest już w 1038 roku. Na początku XVII wieku budowla była zbyt mała, więc biskupi Milliet (1609) i Charles Bobba (1622) nakazali jej powiększenie, a następnie odbudowę. Prace rozpoczęto w 1660 roku pod kierunkiem ojca Dupré, a barokowy kościół konsekrował 22 lipca 1682 roku biskup Hercule Berzet. 20 września 1945 roku wpisano go do rejestru zabytków.

Miejscowa tradycja mówi, że każdy parafianin przynosił kamień na mszę na odbudowę w 1660 roku, a w dni świąteczne tworzono łańcuch, by je przekazywać. Ołtarz główny z orzecha, wyrzeźbiony w 1673 roku przez François Rymellina, flankują dwie około dwumetrowe polichromowane rzeźby: św. Piotra i św. Tekli, miejscowej świętej, która miała przywieźć z Ziemi Świętej dwa palce Jana Chrzciciela.

Kościół znajduje się w gminie Valloire w departamencie Sabaudia. Jego fasada, ołtarze i obrazy zostały odrestaurowane w latach 2000. i w 2006 roku. Wnętrze to jedna nawa z niskim transeptem w kształcie krzyża łacińskiego, przy której stoją osiem ołtarzy bocznych.

Główny ołtarz z orzecha został wyrzeźbiony w 1673 roku przez François Rymellina, rzeźbiarza z Durbach w Badenii, którego nazwisko ustalono dopiero w marcu 1989 roku dzięki badaniom w Archiwum Departamentalnym Sabaudii. Pozostał w Valloire ponad jedenaście lat, a jego syn Charles-François został tam ochrzczony.