Château de Grancey, Zamek zabytkowy w Grancey-le-Château-Neuvelle, Francja.

Zamek Grancey wznosi się na skalnym cyplu na południowym krańcu Grancey-le-Château-Neuvelle. Jego główny budynek z XVII wieku wznosi się nad zachodnim murem, a wejście prowadzi przez centralną wieżę bramną z dużymi drewnianymi drzwiami i wciąż działającym mostem zwodzonym. Wieża bramna i budynki gospodarcze mają dachy z glazurowanych czarnych i żółtych dachówek w jodełkę. Po lewej stronie wznosi się odbudowany w XVII wieku kościół kolegiacki Saint-Jean-Baptiste z wysoką iglicą.

Część fortyfikacji pochodzi z XI wieku, a opat Courtépée uważa, że zamek został odbudowany w 1193 roku przez Ponce'a de Grancey, konetabla Burgundii. W 1433 roku, po splądrowaniu opactwa Theuley przez Guillaume'a de Châteauvillain, armia burgundzka pod wodzą Jeana IV de Vergy obległa zamek, który poddał się w sierpniu i został rozebrany. Obecny zamek odbudowano w XVII wieku, a kolegiatę odrestaurowano w XIX wieku według projektu architekta Sagota, witraże zamontowano w 1880 roku.

Kaplica wewnątrz murów to Collégiale Saint-Jean-Baptiste, ufundowana w 1361 roku przez Eudesa de Grancey i zatwierdzona w 1365 roku przez papieża Urbana V. Odbudowana w XVII wieku, została odrestaurowana w XIX wieku przez architekta Sagota, a witraże założono w 1880 roku. Jej prezbiterium zajmuje jedną z okrągłych wieżyczek muru.

Zamek zajmuje południowy koniec odciętego grzbietu, oddzielony od wsi suchą fosą zamkniętą murem na obu końcach. Zwodzony most wieży bramnej pośrodku jest nadal czynny. Kolegiata Saint-Jean-Baptiste, odbudowana w XVII wieku, ma kryptę w okrągłej wieżyczce muru obwodowego.

Zwodzony most wieży bramnej wciąż działa, a w elewacji zachowały się dwie bruzdy po łańcuchach. Sucha fosa jest zamknięta murem na obu końcach. Budynki gospodarcze kryją szkliwioną czarną i żółtą dachówką, powtarzającą zygzakowaty wzór widoczny od bramy.