Pierre du Diable, Prehistoryczny menhir w La Garnache, Francja

Pierre du Diable, zwany też menhirem de la Grande-Émonnière, to kwadratowa płyta kamienna o wysokości 2,20 m i szerokości 2,30 m, wkopana w ziemię na 0,20 m i ważąca około 5 ton. Zwietrzała powierzchnia jest szarozielona z jasnozielonym porostem, z zagłębieniami i pionowymi szczelinami, a po prawej stronie pną się cienkie pędy.

Menhir był już wzmiankowany w 1864 roku przez opata Baudry'ego i został ponownie odkryty w 1907 roku. Przewrócony, został w wrześniu 1933 roku ponownie ustawiony przez Marcela Baudouina (1860–1941). Dekretem z 24 września 1934 roku został wpisany jako monument historique.

Lokalna legenda opowiada o szlachcicu, który wyzwał diabła do zbudowania zamku przed świtem, a diabeł miał rzekomo upuścić ten kamień w tym miejscu. Takie opowieści pomagały ludziom zrozumieć, dlaczego na ich ziemi znajdowała się duża pionowa skała.

Menhir znajduje się na południowy zachód od La Garnache w departamencie Vendée. To monument na wolnym powietrzu, do którego dociera się pieszo; źródła nie podają parkingu, godzin ani udogodnień, więc trzeba zaplanować krótki postój. Kamień jest wbity w ziemię na 0,20 m, dlatego jego wysokość 2,20 m nie jest w pełni widoczna.

Menhir odkryto ponownie w 1907 r., choć opat Baudry wspominał o nim już w 1864 r. Przewrócony kamień został w wrześniu 1933 r. podniesiony przez Marcela Baudouina (1860–1941) i 24 września 1934 r. wpisany jako monument historique. Blok ma 2,20 m wysokości i 2,30 m szerokości, waży około 5 ton i jest wbity w ziemię na 0,20 m.