Pierre de Gargantua, Prehistoryczny menhir w Neaufles-Auvergny, Francja.

Pierre de Gargantua to piaskowcowy menhir stojący pośrodku pola na północ od Neaufles-Auvergny w departamencie Eure. Ma 4 m wysokości, średnio 2,10 m szerokości i 0,85 m grubości; obwód wynosi 5,36 m przy ziemi i 4,20 m na wysokości człowieka. Zwietrzała powierzchnia, przedzielona pionową krawędzią, ukazuje szarości, zielenie i blade żółcie.

Kamień został po raz pierwszy wymieniony w dokumentach pisanych w 1298 roku pod nazwą 'longa petra', co oznacza długi kamień, i pochodzi z okresu Neolitu. W 1934 roku otrzymał oficjalny status zabytku chronionego, co zapewniło jego ochronę.

Auguste Le Prévost zapisał legendę w 1832 roku: Gargantua ostrzył kosę na tym twardym piaskowcu, a potem rzucił kamień w dolinę. W wersji wicehrabiego de Pulligny z 1879 roku olbrzym ścina jednym cięciem pole pod Neaufles kosą przyniesioną z Rugles. Miejscowi robotnicy ostrzyli na nim narzędzia.

Kamień znajduje się na terenie prywatnym, więc odwiedzający powinni obserwować go z krawędzi pola, a nie wchodzić na teren. Lokalne szlaki spacerowe przebiegają w pobliżu, co ułatwia zobaczenie menhiru jako część szerszego spaceru po wsi.

Nazwa Gargantua pochodzi z lokalnej legendy mówiącej, że gigantyczna postać z folkloru używała kamienia do ostrienia narzędzi. Ta zabawna tradycja łączy neolityczne stanowisko z narracją regionu w taki sposób, że zaciera linię między mitologią a archeologią.