Saint Gorgon, Kościół gotycki w Varangéville, Francja

Saint Gorgon to kościół gotycki w Varangéville z trzema nawami równej wysokości rozmieszczonymi na ośmiu przęsłach. Konstrukcja rozciąga się na znaczną długość i kończy się pięcioboczną absydą na jej wschodnim końcu.

Kościół pod wezwaniem św. Gorgoniusza został konsekrowany przez biskupa Odona z Toul 28 kwietnia 1057 r., za opata Henryka z Gorze. Obecna budowla powstała w pierwszej tercji XVI wieku: zwornik sklepienia prezbiterium nosi herb przeora Jeana de Lorraine z kapeluszem kardynalskim otrzymanym 28 stycznia 1518 r., a trzecie przęsło osiowe datowane jest na 1528 r. Grubsze filary pierwszego przęsła wskazują na wieżę, której nigdy nie zbudowano; prace przerwano, gdy Nicolas de Tanaguy zastąpił Jeana de Lorraine jako przeora komendatariusza w 1545 r. Romańska wieża bramna służyła jako dzwonnica do rewolucji i dziś stoi na terenie prywatnym.

Varangéville nazywano „kościołem matką Saint-Nicolas”: do 1863 cmentarz Saint-Nicolas-de-Port leżał na jego terenie, a zamożni mieszkańcy Port kazali się grzebać w kościele, pozostali na przyległym cmentarzu. Gdy brakowało miejsca, przenoszono szczątki z wyjątkiem czaszki, wmurowanej w ściany – tzw. encastrés. Architekt króla kazał je usunąć w 1760 r.; na wschodniej ścianie zostało kilka epitafiów.

Kościół stoi w Varangéville, w departamencie Meurthe-et-Moselle, i od 1907 roku jest wpisany jako zabytek. Do nawy wchodzi się wzdłuż osi centralnej, z ławkami po obu stronach i kamienną ścieżką prowadzącą do ołtarza z nastawą. Dawny romański portal wieżowy, pełniący funkcję dzwonnicy do rewolucji, należy dziś do prywatnej posesji i nie jest udostępniony.

Mury kościoła zawierają wbudowane czaszki bogatych zmarłych z Saint-Nicolas-de-Port zgodnie z tradycją pochówku regionalnego. Ta niezwykła praktyka odzwierciedla znaczenie statusu społecznego nawet w obyczajach funeralnych.