Campo Santo de Perpignan, Średniowieczny cmentarz klasztorny w Perpignan, Francja

Campo Santo w Perpignan to średniowieczny cmentarz klasztorny z trzema zachowanymi galeriami ostrych łuków, każda o długości około 56 metrów, zbudowanymi z cegły i jasnego kamienia wokół ziemnego dziedzińca. W narożniku stoi wieża z czterema małymi otworami łukowymi i metalową klatką, a skrzydło przykrywa dach z czerwonych dachówek.

Prace nad krużgankiem rozpoczęto już w 1298 r., przed nagrobkiem z 1302 r. hebdomadariusza Guillema Jordy, „inicjatora dzieła krużganka”. Zarządzenie króla Jakuba II z Majorki z 21 marca 1331 r. nakazało wznowienie prac, ponieważ nowy kościół św. Jana wkraczał na stary cmentarz na południe od Saint-Jean-le-Vieux. Mury i kaplica Funerària zostały wpisane jako zabytek historyczny 30 czerwca 1910 r.

Tereny pogrzebalne zawierają herby ważnych rodzin z Perpignanu, pokazując, jak status społeczny decydował o umiejscowieniu na cmentarzu. Te rodzinne emblematy pozostają widoczne na nagrobkach i kamiennych ścianach.

Miejsce leży bezpośrednio na wschód od katedry Saint-Jean-Baptiste i kaplicy Devot Crist, w starej części Perpignan. Ponieważ zachodnie skrzydło rozebrano w 1825 roku, na dziedziniec wchodzi się od tej strony; trzy zachowane galerie otaczają pozostałe trzy boki. Kaplica Funerària zajmuje północno-wschodni narożnik.

Centralną kostnicę wykuto w 1321 roku, by grzebać najuboższych, podczas gdy zamożne rodziny miały wzdłuż galerii gotyckie nisze z herbami. Po rewolucji francuskiej budynek służył wojsku jako magazyn i stajnia, a żandarmeria zajmowała go do 1984 roku.