Citadel of Bonifacio, Średniowieczna cytadela w Bonifacio, Francja.

Cytadela Bonifacio to średniowieczna twierdza zbudowana na wapiennych klifach na południowym krańcu Korsyki, z widokiem na wąską cieśninę oddzielającą wyspę od Sardynii. Składa się z murów obronnych, wież, donżonu oraz gęstej sieci uliczek biegnących między starymi kamiennymi domami.

Bonifacio zawdzięcza nazwę Bonifacemu, hrabiemu Lukki, który w 830 r. kazał zbudować w imieniu papieża castrum na krańcu płaskowyżu. Pierwsze fortyfikacje wznieśli Pizańczycy; Genua zajęła miasto w 1187 r., straciła je na rzecz Pizy w 1195 r. i wkrótce odzyskała, zastępując korsykańskich mieszkańców Genueńczykami. Bonifacio było pierwszym genueńskim presidio na Korsyce, od końca XII wieku.

Uliczki górnego miasta wciąż zachowują układ przypominający o genueńskiej obecności w Bonifacio. Małe sklepy, kamienne domy i kościoły stoją ściśle obok siebie, nadając dzielnicy charakter odmienny od innych korsykańskich miejscowości.

Obiekt znajduje się w górnej części Bonifacio i można do niego dotrzeć pieszo stromymi uliczkami. W gorące dni warto przychodzić wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, ponieważ cień jest tu rzadkością.

Bonifacio to pierwsze presidium założone przez Genueńczyków na Korsyce pod koniec XII wieku: ufortyfikowana osada zamieszkana przez ludność zobowiązaną do obrony miasta, inaczej niż cytadela o czysto wojskowej funkcji. Genueńczycy zajęli miasto w 1187 roku pod wodzą Falcone Castello, a po jego odbiciu wygnali ludność korsykańską i zastąpili ją Genueńczykami.