Voie de Jules César, Droga rzymska w Beauce la Romaine, Francja

Voie de Jules César to droga rzymska rozciągająca się między dwoma głównymi ośrodkami miejskimi i przechodząca przez kilka regionów historycznych. Nawierzchnia na różnych odcinkach wciąż wykazuje charakterystyczne rzymskie techniki budowlane z ostrożnie ułożonymi kamieniami i żwirem.

Drogi nie wytyczyła administracja Cezara: być może powstała z wyprostowanych w starożytności szlaków galijskich, a jej rzymskie i średniowieczne użytkowanie jest pewne. W czasach cesarstwa zaopatrywała Beauce w drewno z lasu Marchenoir, co trwało do XIX wieku. W 1978 roku wpisano do rejestru zabytków jedynie odcinki przebiegające przez Beauce la Romaine.

Imię Juliusza Cezara to późniejsze przypisanie: wielkie budowle antyczne niemal zawsze przypisywano najsłynniejszemu Rzymianinowi, a około czterdziestu francuskich dróg nosi to imię. Kartularz opactwa Saint-Laumer w Blois nazywa ją Blesencis calceatus callis, brukowaną drogą Blois, a mapa Cassiniego oznacza ją jako „chemin de Blois”. Nazwy terenowe, jak le Chemin Chausset w Vievy-le-Rayé czy la Chaussay w Averdon, przypominają o jej bruku.

Na południe od miejscowości Verdes wciąż widać pierwotną nawierzchnię żwirową, gdzie droga przecina bieg rzeki Aigre niczym grobla. Poza tym odcinek zachowuje się jako granica działek, droga gruntowa i asfaltowa: D 935 z Chartres do Dammarie, D 127 w stronę Nottonville, następnie D 110 i D 924 do Blois. Przejście przez dolinę Conie w Varize pozostaje niepewne, wskazywany jest tam bród.

Droga została zbudowana tak wysoko, że funkcjonowała jak tama i zmieniała przepływ wody pobliskiej rzeki. Ta podwyższona metoda budowy z kamieniem i żwirem pokazuje, jak rzymscy inżynierowie zmienili krajobraz, aby wybudować swoje drogi.