Tour de Montcuq, Średniowieczna wieża obronna w Montcuq-en-Quercy-Blanc, Francja

Wieża Montcuq to prostokątny donżon o wymiarach 12 m na 8,50 m, zbudowany z nieregularnych szarych i beżowych kamieni spojonych jaśniejszą zaprawą, wznoszący się na trawiastym wzniesieniu. Z boku przylega do niego kwadratowa wieżyczka z krętymi schodami, a jedyne drzwi znajdują się u jej podstawy. Wnętrze obsługują schody prowadzące do czterech komnat, od sklepionej kolebkowo dolnej sali, w której skała przebija posadzkę, po sklepioną salę podtrzymującą platformę.

Donżon wzniesiono w XII i na początku XIII wieku; należał do Gourdon de Castelnau, panów Montcuq i wasali hrabiów Tuluzy. Podczas krucjaty albigeńskiej wojska Szymona de Montfort zajęły i splądrowały to miejsce; traktaty z Meaux i Paryża (1229) nakazały zburzenie umocnień, ale oszczędziły donżon. W 1274 hrabstwo Tuluzy przyłączono do korony francuskiej, a 25 lipca 1904 wieżę wpisano na listę zabytków.

Komnaty donżonu pokazują, jak żyli panowie Montcuq: w sali 2 władca sprawował sądy i przyjmował petentów, a korytarz latryn wykuto w dwumetrowych murach. W sali 3, prywatnych apartamentach, w niszach okiennych stoją kamienne ławy, tzw. coussièges. Budowla jest wpisana na listę zabytków od 25 lipca 1904 roku.

Jedynym wejściem są drzwi u podstawy małej kwadratowej wieżyczki z spiralnymi schodami; schody prowadzą do czterech sal i na górny taras. Mury mają prawie dwa metry grubości, a wewnątrz jest ciemno, więc przyda się latarka. Wieża stoi na trawiastym wzniesieniu nad średniowieczną wsią, do której dochodzi się pieszo.

Z górnego tarasu odwiedzający mogą przejrzeć dolinę Petite Barguelonne, średniowieczną trasę handlową, która czyniła to miejsce strategicznie cenne. Widok wyjaśnia, dlaczego ta wyniesiona pozycja została wybrana do monitorowania otaczającego terenu.