Hôtel de Pompadour, Prywatna rezydencja z XVIII wieku w Fontainebleau, Francja

Hôtel de Pompadour, zwany też Ermitage de Pompadour, stoi przy boulevard Magenta 3 w Fontainebleau. Wejście stanowią jasnoniebieskie dwuskrzydłowe drzwi w kamiennym łuku, każde skrzydło z trzema wgłębionymi płycinami, rzeźbionymi wolutami i metalowym pierścieniem, pod owalnym medalionem z napisem „HÔTEL DE POMPADOUR”. Za ciemnym metalowym ogrodzeniem biały kamienny pałacyk ukazuje dwukondygnacyjne skrzydło z boniowanym parterem i oknami z okiennicami oraz po prawej zaokrąglony fronton z rzeźbionymi postaciami.

Rezydencję zbudowano w 1749 roku na polecenie markizy de Pompadour, na gruntach zwanego Grand Navarre, przy zachodnim krańcu ogrodu zamku w Fontainebleau. Od 1756 roku markiza rozbudowywała i upiększała posiadłość, aż do swojej śmierci w 1764 roku. W 1775 roku Ludwik XVI ulokował tu gubernatora zamku w Fontainebleau, Jean-Baptiste’a François de Montmorin, markiza de Saint-Hérem.

Nazwa Ermitage oznacza tu niewielkie ustronie, a nie miejsce religijne. Ludwik XV kazał przebić przejście naprzeciw bramy przy boulevard Magenta, by pieszo chodzić z zamku do Madame de Pompadour. Od 1923 roku Charles i Marie-Laure de Noailles przyjmowali tu Balthusa, Man Raya, André Gide'a, Salvadora Dalíego i Jeana Cocteau.

Budynek przy boulevard Magenta 3 to prywatna rezydencja, której nie można zwiedzać; z ulicy widać tylko elewację. Z chodnika dostrzec można monumentalny portal z rzeźbionym medalionem i białą kamienną fasadę za ogrodzeniem. Prześwit naprzeciw portalu pozwalał królowi dojść pieszo z zamku do kochanki.

Budynek został ukończony w zaledwie dziewięć miesięcy, co było niezwykle szybkie dla projektu tej skali. Ta szybkość prawdopodobnie odzwierciedla priorytet i zasoby przeznaczone na jego budowę.