Couvent des Dames Bénédictines du Saint-Sacrement, dawny klasztor w 5. dzielnicy Paryża, Francja

Couvent des Dames Bénédictines du Saint-Sacrement to dawny budynek klasztorny w 5. arrondissemencie Paryża zbudowany w stylu klasycznym. Kompleks pierwotnie zajmował dużą posesję i obejmował przestrzenie mieszkalne, obszary edukacyjne i wewnętrzny ogród, przy czym dziś widoczne pozostają tylko niektóre struktury oryginalne, takie jak dom z 1760 roku i zachowane fasady.

Proboszcz parafii Saint-Étienne-du-Mont założył w 1687 roku przy rue des Poules dom dla ubogich dziewcząt; opat Lefevre przeniósł go w 1700 roku na rue Neuve-Sainte-Geneviève, gdzie zbudował kaplicę. W 1753 roku delfin Ludwik narzucił regułę św. Augustyna i przyznał siostrom rentę 1500 liwrów. Zamknięty podczas rewolucji i sprzedany w 1796 roku, zespół służył jako fabryka papieru, zanim w 1808 roku odkupiły go benedyktynki adoracji wieczystej Najświętszego Sakramentu. W 1975 roku wspólnota sprzedała budynki; deweloper wyburzył kaplicę z 1707 roku i kościół Chrystusa Króla wzniesiony w latach 1936–1939 przez Jules'a-Godefroya Astruca.

Nazwa klasztoru upamiętnia benedyktynki Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu, które w 1808 roku kupiły budynki dawnej wspólnoty Sainte-Aure. Do wspólnoty należała mistyczka siostra Marie du Christ-Roi (Olive Danzé, 1906–1968), a jej kościół Chrystusa Króla finansowali w większości irlandzcy darczyńcy związani z Éamonem de Valerą i arcybiskupem Dublina Johnem Charlesem McQuaidem.

Dawny klasztor to dziś Résidence du Panthéon, prywatny zespół mieszkaniowy, więc ogród i dziedziniec nie są udostępnione do zwiedzania. Z ulicy widać jeszcze fasady i portale z XVII i XVIII wieku pod numerami 16 i 18 rue Tournefort, budynek z 1760 roku autorstwa Claude'a-Martina Goupy'ego pod numerem 20 oraz XVII-wieczny dom przy rue Lhomond. Niebieska tabliczka na rogu wskazuje rue Tournefort w 5. dzielnicy.

Victor Hugo użył tego klasztoru jako modelu dla swojej słynnej powieści Nędznicy, wyobrażając sobie sceny z życia kobiet w Paryżu umieszczone w obrębie tej wspólnoty. Powiązanie literackie czyni to miejsce subtelnym punktem zaczepienia w historii literatury francuskiej.