Église de la Trinité de Brélévenez, Średniowieczny kościół w Lannion, Francja.

Kościół de la Trinité de Brélévenez stoi na wzgórzu Crec'h Tanet, około 50 m nad Lannion, a prowadzi do niego z miasta liczące 140 stopni schody obudowane domami. Części romańskie są z różowego granitu z Yaudet, a późniejsze dodatki z zielonego łupku wydobywanego w kamieniołomie na zboczu. Od zachodu wznosi się XV-wieczna granitowa wieża-dzwonnica z ażurową ośmioboczną iglicą; absyda zachowuje przypory z wtopionych kolumn i rzeźbione wsporniki.

Budowę rozpoczęto pod koniec XII wieku na fundamentach z XI wieku, od prezbiterium i krypty, następnie nawy; wobec braku archiwów datowanie opiera się na analizie stylu. Fundator jest nieznany: była to zapewne świątynia klasztorna, a nie kościół parafialny, może dzieło trynitarzy lub, według miejscowej tradycji, templariuszy. W XIV wieku Olivier V de Clisson ufortyfikował ją podczas wojny o sukcesję Bretanii, a Jan IV uzyskał jej demilitaryzację za pośrednictwem Filipa Śmiałego. Wieża pochodzi z XV wieku, prezbiterium przekształcono w XVII, a w XVIII kościół stał się parafialny.

Nazwę Brélévenez objaśnia się jako „Mont de la Joie” (góra radości), a miejscowa tradycja przypisuje założenie sanktuarium templariuszom, powołując się na odnalezione na miejscu nagrobki z wyrytym krzyżem maltańskim i mieczem. Drugim proponowanym budowniczym są trynitarze, zwani mathurinami. Kościołem parafialnym stał się dopiero w XVIII wieku, zastępując kościół z Rusquet.

Podejście z centrum Lannion prowadzi po 140 stopniach schodów, z jednej strony obudowanych domami, odbudowanych w połowie XIX wieku po osłabieniu ich przez wydobycie łupku. Kościół stoi na wysokości około 50 metrów na wzgórzu Crec'h Tanet. Od 15 lutego 2025 roku gmina zamknęła go ze względów bezpieczeństwa, więc przed wejściem warto sprawdzić dostępność.

W XIV wieku, podczas wojny o sukcesję bretońską, kościół ufortyfikował Olivier V de Clisson, konetabl Francji; Jan IV, książę Bretanii, doprowadził za sprawą Filipa Śmiałego do rozbrojenia budowli i przywrócenia jej kultowi. Niska kwadratowa wieża Plomb, nazwana od ołowianego dachu, służyła jako strażnica.