Château de Noyen, Zamek renesansowy w Noyen-sur-Seine, Francja.

Château de Noyen stoi przy rue du Château w Noyen-sur-Seine. Obecny budynek z piaskowca i cegły, wzniesiony w latach 1766–1770 dla owdowiałej hrabiny de Montchal, ma część środkową z trójkątnym frontonem i dwa niższe skrzydła, za żelazną bramą i suchą fosą. Dwa skrzydła zabudowań gospodarczych z XVI wieku flankują dziedziniec honorowy.

François de Kernevenoy, zwany de Carnavalet i koniuszy Henryka II, kupił ziemie Noyen w 1553 r., aby założyć tam królewską stadninę koni. Pierwszy zamek zbudowano w latach 1554–1556 na koszt króla według projektu Philiberta Delorme'a, wówczas pozostającego na wyłącznej służbie króla. Zachowały się tylko dwa skrzydła gospodarcze; obecny zamek odbudowano w latach 60. XVIII w. dla owdowiałej hrabiny de Montchal.

Zamek wiąże się z tytułem Carnavalet: w 1675 roku Ludwik XIV podniósł Carnavalet i Noyen do godności hrabstwa dla Claude'a d'Acigné. Oficyny wzniesione w latach 1553-1560 dla koni Henryka II zachowały się obok domu z XVIII wieku, a dwie kolumny z pierścieniami z dawnego portalu ustawiono ponownie na narożniku pawilonów wjazdowych.

Zamek stoi przy rue du Château w Noyen-sur-Seine; wejście wyznacza żelazna krata za suchą fosą, a od ulicy prowadzi do niej szeroka brukowana aleja. Budynek nie jest udostępniony do zwiedzania: posiadłość przekazano Fondation Mérimée, która chce odrestaurować dom i około sześćdziesięciohektarowy park, a następnie otworzyć je dla publiczności. Do tego czasu z zewnątrz widać kratę i dwa skrzydła budynków gospodarczych po bokach dziedzińca.

Dwie skrzydła budynków gospodarczych wokół dziedzińca honorowego wzniesiono w latach 1553-1560 dla koni króla Henryka II, którego koniuszym i właścicielem Noyen był François de Kernevenoy. Gdy około 1766 rozebrano stary dom, zniknął niski budynek wejściowy z osiowym portalem, ale dwie kolumny z pierścieniami i boniowaniem przeniesiono na narożnik pawilonów wejściowych, gdzie widać je do dziś.