Villa romaine de Plassac, Rzymskie stanowisko archeologiczne w Plassac, Gironda, Francja

Villa romaine de Plassac to stanowisko archeologiczne na tarasowym zboczu nad estuarium Gironde, gdzie widoczne są odsłonięte fundamenty trzech kolejnych willi galo-rzymskich. Niskie mury z małych płaskich kamieni w szarych, beżowych i czerwonawych odcieniach wyznaczają prostokątne pomieszczenia; niektóre odcinki sięgają wysokości kolan, z zaokrągloną krawędzią i zaprawą. Luźne kamienie leżą na odsłoniętej ziemi, a przy górnej krawędzi stoją parterowe budynki kamienne z niskimi rzymskimi dachami.

Stanowisko odkryto przypadkowo w XIX wieku i w 1883 roku rozpoznano jako rzymską willę; wtedy odsłonięto mozaikę, którą z braku funduszy zasypano ziemią i odnaleziono ponownie dopiero po stu latach. Camille Jullian powiązał je w 1890 roku z posiadłością wymienioną w testamencie biskupa Bertranda z Le Mans z marca 616 roku. Wykopaliska rozpoczęto w 1962 roku pod kierunkiem Gabrielle Émard z Touring Club de France, a w 1984 roku departament Żyrondy kupił teren.

Nazwa Plassac pochodzi od Blattiacum, posiadłości Blattiusa, która na początku VII wieku przybrała formę Blacciacum. Muzeum utworzone w 1985 roku w dawnej plebanii ma trzy sale i prezentuje malowidła ścienne oraz mozaiki z tego stanowiska. Mozaikę odsłoniętą w 1883 roku zasypano z braku funduszy i odnaleziono ponownie sto lat później.

Odsłonięte mury sięgają zaledwie do wysokości kolan, a między nimi na gołej ziemi leży gruz, więc podłoże jest nierówne; przydadzą się mocne buty. Muzeum mieści się w dawnym prezbiterium wsi, poza tarasowymi ruinami, i prezentuje odkryte na stanowisku malowane tynki i mozaiki.

Nazwa stanowiska pochodzi od pierwszego właściciela: posiadłość Blattiusa przekształciła się w Blattiacum, na początku VII wieku w Blacciacum, a w średniowieczu w Plassac. Odkrytą w 1883 r. mozaikę zasypano z braku funduszy i odnaleziono ponownie dopiero po stu latach.