Monastère Notre-Dame de la Daurade, Klasztor w Tuluzie we Francji

Monastère Notre-Dame de la Daurade to dawny priorat benedyktyński w centrum Tuluzy, a nie bazylika. Jego zabudowania klasztorne, odbudowane w XVIII wieku, tworzą nieregularny dziedziniec z krużgankiem i niską arkadową galerią wokół małego parteru. Przed niskim skrzydłem rozciąga się otoczony murem ogród z geometrycznymi rabatami, a przez budynek narożny przechodzi sklepione przejście.

W IX wieku powstała tu wspólnota mnichów, która w 1077 roku stała się przeoratem Sainte-Marie la Daurade, podległym benedyktyńskiemu opactwu w Moissac, a przez nie Cluny. Bulla Grzegorza IX z 29 maja 1240 roku przyznała mnichom prawo wyboru własnego przeora. Dwa pożary, w 1429 i 1464 roku, osłabiły klasztor, a pierwszy opat komendatoryjny od 1480 roku przejmował jego dochody; kościół rozebrano w drugiej połowie XVIII wieku.

Bazylika poświęcona jest kultowi Czarnej Madonny, czczonej statuy przyciągającej wielu wiernych. Figurę ubiera się w szaty słynnych projektantów mody na specjalne okazje i reprezentuje ona opiekę nad kobietami i przyszłymi matkami.

Budynek znajduje się w pobliżu stacji metra Esquirol i jest dostępny autobusami zatrzymującymi się w okolicy. Jest otwarty przez większość dni i można go odwiedzać bezpłatnie, z materiałami informacyjnymi dostępnymi dla odwiedzających zainteresowanych poznaniem więcej o jego historii.

Po każdej mszy kapłan rozdaje błogosławione pasy kobietom jako symbole opieki Matki Boskiej nad matkami i nienarodzonym dziećmi. Ta tradycja pokazuje silną wiarę lokalną i więź z miejscem, która trwa od wieków.