Peyro-Lebado, Prehistoryczny menhir w Lacaune, Francja

Peyro-Lebado to granitowy menhir posągowy o wysokości 4,50 m (3,44 m nad ziemią), szerokości 1,84 m i grubości 0,67 m, szacowany na 9,3 tony, stojący na łące około dwóch kilometrów na wschód od Lacaune, przy drodze D622. Jego jasnoszara, szorstka i porośnięta porostami ściana ma u góry po prawej płytkie prostokątne zagłębienie. Erozja prawie zatarła ryt, ale wciąż można dostrzec twarz, ramiona, dłonie, nogi, stopy, pas z klamrą zdobioną szewronami, rzemień na ramię i szatę.

Menhir został wzniesiony przez społeczności prehistoryczne i stał na swoim miejscu przez tysiące lat, zanim doznał uszkodzeń. W 1825 roku próba wykopalisk spowodowała jego przechylenie, co doprowadziło do jego ochrony w 1883 roku.

Nazwa Peyro-Lebado oznacza w miejscowym języku okcytańskim „ustawiony kamień”. Ryt jest niemal zatarty przez erozję, ale wciąż można rozpoznać pas z klamrą zdobioną szewronami, rzemień na ramię, szatę i pierścień „przedmiotu”. Kamień należy do grupy rouergackiej posągów-menhirów; okolice Lacaune i sąsiednie Rouergue skupiają największą w Europie liczbę takich kamieni, dostępnych na 40-kilometrowej trasie okrężnej.

Menhir znajduje się w pobliżu drogi RD 622 i jest stosunkowo łatwo dostępny. Panele informacyjne na miejscu wyjaśniają szczegóły dotyczące historii i znaczenia kamienia.

Dwa nacięcia około 20 cm nad wyrytym pasem mogą być śladami prostowania przeprowadzonego pod koniec 1883 lub na początku 1884 roku przez komisję archeologiczną Tarnu, po tym jak w 1865 roku kamień odnotowano jako przewrócony. Przechylił się już w 1821 roku, gdy oficer saperów bezskutecznie kopał u jego podstawy.