Château de la Berrière, Posiadłość historyczna w Divatte-sur-Loire, Francja

Château de la Berrière stoi na prostokątnej platformie otoczonej wodą, dostępna przez dwa mosty prowadzące do głównej rezydencji. Budynki gospodarcze flankują centralną strukturę, tworząc kompleks posiadłości z wyraźnie wyznaczonymi przestrzeniami.

Zespół dworski pochodzi z XIV wieku i przechodził przez rodziny Eder, Goulaine, Vaux i Sesmaisons, które przekształciły warownię z fosami w rezydencję. Pożar 10 marca 1794 roku podczas wojen wandejskich zniszczył skrzydło zachodnie i korpus środkowy. W latach 1800–1810 rodzina de Bascher odbudowała dom według planu z 1737 roku, w stylu Dyrektoriatu.

Zachodnie skrzydło służyło jako pracownia malarza w latach 1908-1912, gdy artysta Joseph de Bascher tam pracował i zmienił oryginalną neoklasyczną równowagę budynku. Ta artystyczna faza pozostawiła ślady w strukturze, które zwiedzający mogą nadal obserwować.

Teren jest prywatny i nie jest otwarty do zwiedzania; dostęp uzgadnia się przez stowarzyszenie Przyjaciół Château de la Berrière, które organizuje tam wydarzenia. Platformę otoczoną fosami przechodzi się dwoma mostami, główny zamyka krata między filarami zwieńczonymi leżącymi lwami. W 2018 r. przedstawiono dossier renowacji, wybrane do Loto du patrimoine.

Brama wjazdowa jest flankowana przez dwa kamienne filary zwieńczone rzeźbionymi leżącymi lwami, jak opisuje to karta zabytku. Główny most nad fosą zamyka metalowa krata między tymi filarami. Warto dostrzec lwy, zanim przejdzie się do domu mieszkalnego.