Église Saint-Evre de Toul, Stare opactwo benedyktyńskie w Toul, Francja
Opactwo Saint-Èvre było klasztorem benedyktyńskim poza murami Toul, na południowym zachodzie, na przedmieściu, które nadal nosi jego nazwę. Otoczony murami teren obejmował prawie pięć hektarów i zawierał kościół opacki, budynki klasztorne, szpital dla ubogich i pielgrzymów, zabudowania gospodarcze, cmentarz i dziedziniec. Z klasztoru nic nie pozostało; dom renesansowy z gotyckim portalem z XVI wieku należał do opactwa, a po rewolucji przy rue Albert-Denis zbudowano neoromański kościół pod wezwaniem św. Èvre'a.
Klasztor został założony w 507 roku i jest najstarszą instytucją religijną w regionie Lotaryngii. Był niszczony i odbudowywany wielokrotnie, szczególnie po wojnach i konfliktach zbrojnych.
Opactwo nosi imię św. Èvre'a (Aprusa), siódmego biskupa Toul, pochowanego tu po śmierci w 507 r.; jego grób przyciągał pielgrzymów i zastąpił św. Maurycego jako patrona. W 934 r. biskup Gauzelin uczynił z niego opactwo-szkołę szerzące reformę benedyktyńską, wysyłając mnichów do Montier-en-Der i Saint-Mansuy. Około 1043 r. mnich napisał tu łacińską bajkę Ecbasis.
Teren jest w większości dostępny pieszo i pokazuje stare fundamenty oraz miejsca pochówku odkryte podczas wykopalisk. Najlepiej jest zwiedzać go pieszo, aby zobaczyć wszystkie obszary byłego klasztoru.
Mnich z tego klasztoru napisał około 1043 roku łaciński poemat Ecbasis o przygodowej ucieczce cielęcia. To dzieło należy do najstarszych znanych historii zwierzęcych w średniowiecznej literaturze.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 816 współtwórców z całego świata.