City walls of Toul, Mury miejskie w Toul, Francja

Mury miejskie Toul tworzą ciągły obwód obronny z jasnego kamienia, o pochyłych zewnętrznych ścianach i płaskich koronach, otoczony szeroką, płaską fosą z trawiastymi brzegami. Wewnątrz w przybliżeniu owalnego obwodu ciasno stojące budynki o czerwonawych dachach wypełniają zamkniętą przestrzeń. Vauban zaprojektował ten nowy obwód w 1698 roku z trzema bramami; prace rozpoczęto w latach 1699–1700.

Vauban zaprojektował nowy obwód obronny Toulu w 1698 r., po traktacie w Rijswijk z 1697 r., który zwrócił miastom na prawym brzegu Renu Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu, a Lotaryngię jej księciu, czyniąc z Toulu twierdzę trzeciej linii. Prace rozpoczęto w latach 1699-1700, a do 1712 r. oblicowano skarpy, lecz przeciwskarpy i półksiężyce odłożono z powodu budżetu; jeden półksiężyc zbudowano w 1725 r. dla osłony wejścia Ingressin. Oblężenie w 1814 r. ujawniło brak konserwacji: w latach 1822-1844 wykonano wzmocnienia, w 1832 i 1842 r. postawiono koszary oblężnicze w bastionach 38 i 45, a w 1846 r. kanał włączono do obrony wraz z kanonierką.

Mury ukształtowały Toul jako miasto garnizonowe i pozostają wyrazistą cechą krajobrazu miejskiego. Spacerowaniu po wałach towarzyszą codzienne praktyki mieszkańców poszukujących widoków i świeżego powietrza.

Mury tworzą zamknięty obwód wokół starego miasta, ale przejście przerywa przebicie drogi krajowej nr 4 między porte Moselle a porte de France. Bramy Moselle i de France poszerzono i odbudowano w latach 1882-1883, a porte Jeanne d'Arc przebito w 1901 roku, aby połączyć centrum z faubourg Saint-Evre. Wschodnie fosy zasypano gruzem z bombardowania w 1940 roku.

Obwarowania Vaubana z 1698 r. nigdy nie zostały ukończone: przeciwskarby i półksiężyce odłożono z powodów budżetowych, a tylko jeden półksiężyc, zbudowany w 1725 r., osłaniał wejście Ingressin. Mury wzmocniono w latach 1822–1844, a dwie koszary oblężnicze dodano w 1832 i 1842 r. w bastionach 38 i 45.