La Verna cave, Jaskinia turystyczna w Sainte-Engrâce, Francja.

Do jaskini La Verna prowadzi sztuczny tunel o długości 660 metrów, który otwiera się do Salle de La Verna: 245 metrów średnicy, 194 metry wysokości i 3,6 miliona metrów sześciennych objętości. Rzeka podziemna wpada w połowie wysokości wschodniej ściany i ginie w blokach u podstawy. W ścianach widać niezgodność hercyńską między paleozoicznymi łupkami a dewońskimi wapieniami.

13 sierpnia 1953 roku Georges Lépineux, Jimmy Théodor, Daniel Epelly, Michel Letrône i Georges Ballandraux odkryli komorę, działając w dwóch grupach, które spotkały się w niej i wyryły swoje nazwiska. Wcześniej, w latach 1950-51, zbadano 320-metrowy szyb Lépineux, a 13 sierpnia 1952 roku zginął tam Marcel Loubens. Tunel drążony dla EDF w latach 1956-1960 porzucono, a potem wykorzystywali go grotołazi.

Sala zawdzięcza nazwę „Klanowi La Verna”, grupie harcerzy z Lyonu, która w 1952 roku brała udział w próbach ratowania Marcela Loubensa po jego upadku w studni Lépineux; zmarł on z powodu obrażeń 36 godzin później. Kilku członków tego klanu, m.in. Daniel i Pierre Epelly, Michel Letrône i Georges Ballandraux, odkryło salę rok później.

Odwiedzający mogą wybrać spośród siedmiu różnych opcji wycieczek, od jednogodzinnych spacerów rodzinnych do rozszerzonych ekspedycji. Dłuższe opcje wymagają zaawansowanego doświadczenia w speleologii i sprawności fizycznej.

Pięciu odkrywców, którzy 13 sierpnia 1953 roku dotarli do sali, wyryło swoje nazwiska na skale i podpisy te są widoczne do dziś. Ten sam zespół ustanowił rekord głębokości w studni Lépineux, wówczas najgłębszym zjeździe pionowym w historii.