Gouffre Lépineux, System jaskiń szczelinowych w Pirenejach Atlantyckich, Francja

Gouffre Lépineux, zwany też Gouffre de La Pierre Saint-Martin, to historyczne wejście do podziemnej sieci w masywie La Pierre Saint-Martin, blisko granicy francusko-hiszpańskiej nad Arette. Wejście to ciemny otwór w ziemi, szerszy niż wyższy, otoczony ułożonymi kamiennymi blokami i położony pod zaokrąglonym występem skalnym z dwiema tablicami. Studnia opada 320 metrów do ogromnej sali Lépineux.

Szyb wejściowy został odkryty w 1950 roku przez Georgesa Lépineux, co wyprowadziło do poświęconych badań eksploracyjnych. Te prace ujawniły głęboką sieć podziemną ze spadkiem pionowym ponad 300 metrów.

Wejście nosi imię Georges'a Lépineux, który w 1950 roku zobaczył ptaka wylatującego z otworu, z którego wydobywało się powietrze. Od 1966 roku ARSIP koordynuje badania w masywie, a sale sieci noszą nazwy takie jak sala Lépineux, Gibraltar, sala Elizabeth Casteret i sala de la Verna.

Do studni Lépineux dochodzi się pieszo z rejonu przełęczy La Pierre Saint-Martin, po francuskiej stronie koło Arette; wejście leży blisko granicy hiszpańskiej. Pion o wysokości 320 metrów zjeżdża się technikami grotołazowymi, to nie jest zwiedzanie piesze. Osobną salę Verna osiąga się tunelem długości 600 metrów, wydrążonym przez EDF w 1956 roku.

Sala de la Verna o średnicy 245 metrów i wysokości 194 metrów mogłaby pomieścić dziesięć katedr Notre-Dame w Paryżu; w 2003 zorganizowano w niej nawet lot balonem. W 1956 roku EDF przebiła tunel do tej sali dla projektu ujęcia wody, porzuconego i wznowionego w 2006 roku przez SHEM, pozostawiając galerię długości 600 metrów.