Casino de Granville, Historyczne kasyno na wybrzeżu Normandii, Francja

Casino de Granville to otwarty w 1911 roku zakład gier, wzniesiony na skalnym cyplu u stóp plaży. Jego tynkowana fasada jest bladożółta, a dachy brązowe; dwie kwadratowe wieże belwederskie ze spiczastymi dachami i otwartymi galeriami flankują główny korpus i są połączone pergolą. Styl łączy akademizm Beaux-Arts z malowniczym charakterem małych miast Normandii.

Kasyno powstało w 1909 roku z inicjatywy amerykańskiego finansisty Franka Jaya Goulda i belgijskiego przedsiębiorcy Georgesa Bonheura, z paryskimi inwestorami, aby zastąpić salon des bains de mer. Paryski architekt Auguste Bluysen, autor także kasyn w Le Touquet, Algierze i Vittel, zaprojektował je jako kompromis między akademizmem Beaux-Arts a malowniczością małych miast Normandii. Otwarto je 15 lipca 1911 roku. W 1925 roku Bluysen je przebudował: betonowa pergola zamiast drewnianej, restauracja i sala recepcyjna w stylu art déco. Fasady, dachy, dwie kampanile, pergola i dawny hall wejściowy wpisano jako zabytki 18 maja 1992 roku.

Napis „CASINO” widnieje wielkimi literami na zaokrąglonym narożniku lewego skrzydła, nad murem morskim. Dawny hall wejściowy mieści dziś salę gier, której wystrój jest chroniony wraz z elewacjami, dachami, dwiema wieżami i pergolą od 1992 roku. Powiększona w 1957 roku sala widowiskowa została ponownie otwarta w 1991 roku jako Théâtre de l'Archipel.

Kasyno stoi na tarasie u stóp plaży, poniżej skalistego cypla, w stronę którego wysuwa się budynek, więc schodzi się do niego z miasta, a nie wchodzi od strony centrum. Chronione elewacje, dachy, dwie kampanile i pergola zwrócone są ku morzu, a dawny hall wejściowy służy dziś jako sala gier.

Dwie kwadratowe wieże z belwederami i spiczastymi dachami, połączone pergolą, według źródeł przypominają indyjskie pałace. Przebudowa z 1925 roku autorstwa Auguste'a Bluysena zastąpiła drewnianą pergolę betonową i nadała restauracji oraz sali recepcyjnej wnętrza w stylu art déco. Fasady, dachy, oba kampanile, pergola i dawny hall wejściowy zostały wpisane jako monument historique 18 maja 1992 roku.