Quai Pierre Scize, nabrzeże rzeczne w 5. i 9. dzielnicy Lyonu we Francji

Quai Pierre Scize to droga o długości 1,18 km wzdłuż prawego brzegu Saony w 5. i 9. dzielnicy Lyonu, od montée de l'Observance do place Gerson. Przebiega pod kładkami Saint-Vincent i de l'Homme de la Roche. Asfaltowa jezdnia ma pasy dla autobusów i jest ograniczona podwyższonym kamiennym murem.

Nazwa pochodzi od „Pierre Scize”, granitowego wypiętrzenia Masywu Centralnego przeciętego w starożytności, by otworzyć przejście; na zrównanym grzbiecie zbudowano zamek Pierre Scize, zniszczony w czasie rewolucji. Nabrzeże wzniesiono w latach 1811–1828, a w 1854 połączono quai du Bourneuf, du Puits de Sel i de la Peyrollerie pod nazwą quai Pierre Scize.

Nazwa pochodzi od Pierre Scize, granitowego występu Masywu Centralnego, który niegdyś wchodził w Saonę i został w starożytności przycięty, by zrobić miejsce dla drogi. Nabrzeże pojawia się w filmie Bertranda Taverniera L'Horloger de Saint-Paul z 1974 roku, kręconym w tym miejscu.

Nabrzeże ciągnie się około 1,18 km wzdłuż prawego brzegu Saony, od place Gerson i kładki Saint-Vincent w górę rzeki do montée de l'Observance. Mija dwie kładki, Saint-Vincent i l'Homme de la Roche; most de la Feuillée znajduje się około 128 m od jego wschodniego końca. Na jezdni wyznaczono pasy dla autobusów, którymi piesi dzielą przestrzeń z ruchem.

Nazwa pochodzi od „Pierre Scize”, granitowej skały Masywu Centralnego, która niegdyś wchodziła w Saônę i została ociosana w starożytności, by otworzyć przejście, którym biegnie nabrzeże. Na zrównanym grzbiecie nad nim stał zamek Pierre Scize, zniszczony w czasie Rewolucji. Scena filmu L'horloger de Saint-Paul Bertranda Taverniera (1974) została nakręcona na nabrzeżu.