Maison de la Négritude, Muzeum niewolnictwa i praw człowieka w Champagney, Francja

Maison de la Négritude et des Droits de l'Homme zajmuje jasnobeżowy budynek z dwoma dachami dwuspadowymi krytymi czerwoną dachówką przy 24 Grande Rue w Champagney. Ceglane krzyże zdobią prawą elewację, a biała wisząca tablica nosi nazwę muzeum. Za metalowym ogrodzeniem znajdują się centralne łukowe drzwi ze szkłem, otoczone donicami; łukowe okno i drzwi umieszczono pod inskrypcją na ścianie.

Champagney było jedną z niewielu francuskich społeczności wiejskich, które potępiły niewolnictwo: artykuł 29 jego zeszytu skarg z 1789 roku, Vœu de Champagney, domagał się jego zniesienia. Mieszkańcy mieli usłyszeć o tym procederze od Jacques'a-Antoine'a Priquelera, gwardzisty Ludwika XVI przebywającego na urlopie w rodzinnej wsi. Muzeum otwarto w 1971 roku w dawnym collège z inicjatywy René Simonina, pod patronatem Léopolda Sédara Senghora, ówczesnego prezydenta Senegalu.

Muzeum zawdzięcza nazwę „Vœu de Champagney” – artykułowi 29 zeszytu skarg z 1789 r., potępiającemu niewolnictwo czarnych i żądającemu jego zniesienia. Mieszkańcy mieli usłyszeć o tym procederze od Jacques'a-Antoine'a Priquelera, gwardzisty Ludwika XVI przebywającego na urlopie w rodzinnej wsi; jedynym znanym im czarnym był król Baltazar na obrazie Pokłonu Trzech Króli w ich kościele.

Muzeum mieści się przy 24 Grande Rue, w centrum Champagney. Dobudowana w latach 2023–2024 część o powierzchni 50 m² mieści szatnię, toalety, magazyny i salę wielofunkcyjną na wystawy czasowe i grupy szkolne. Trzy sale wystawowe zwiedza się kolejno, a w środku jednej z nich stoi replika międzypokładu statku.

Muzeum należy do „route des abolitions de l'esclavage”, sieci utworzonej w 2004 roku, skupiającej pięć miejsc we wschodniej Francji. W inauguracji w 1995 roku uczestniczył Boubacar Joseph Ndiaye, kustosz Maison des Esclaves na wyspie Gorée, a w 2007 roku Aimé Césaire został honorowym prezesem.