Grands Moulins de Paris, Historyczny młyn zbożowy w Marquette-lez-Lille, Francja

Grands Moulins de Paris to nieczynny młyn zbożowy nad rzeką Deûle w Marquette-lez-Lille, zbudowany w 1921 roku przez architekta Vuagnaux w stylu neoflandryjskim. Ceglany budynek ma rzędy wysokich łukowych okien pod ciemnym, stromym dachem z lukarnami, z którego środka wyrasta wieża ze spiczastym dachem i iglicą. Po prawej stoją betonowa konstrukcja z pionowymi żebrami i jasny budynek z płaskim dachem.

Budynek został wybudowany w 1921 roku i odzwierciedla szczyt przetwórstwa zbożowego w północnej Francji. Kompleks został później wyznaczony jako zabytek historyczny, honorując jego rolę w regionalnym rozwoju przemysłowym.

Nazwa pochodzi od firmy Les Grands Moulins de Paris, która kupiła młyn w 1928 roku i prowadziła go do 1989 roku; nie założyła go żadna rodzina. W okresie największej aktywności pracowało tu około 400 osób, co wciąż widać w ceglanych elewacjach z wysokimi łukowymi oknami.

Kompleks stoi nad brzegiem Deûle w Marquette-lez-Lille, w departamencie Nord. Nie jest udostępniony do zwiedzania wnętrz, więc ogląda się go z publicznych ścieżek nad rzeką i okolicznych ulic. Ogłoszona w styczniu 2017 roku przebudowa na mieszkania miała się zakończyć około 2022 roku, dlatego część terenu może być ogrodzona.

Silosy zbożowe kompleksu zachowają swoją historyczną fasadę, jednocześnie łącząc się z nowoczesnymi przestrzeniami podczas renowacji. To podejście wykazuje szczególne zainteresowanie integracją starych struktur w nowe funkcje.