Château de Saint-Aubin-du-Cormier, Średniowieczne ruiny zamku w Saint-Aubin-du-Cormier, Francja.

Château de Saint-Aubin-du-Cormier to zamek o prostokątnym planie otoczony kilkoma wieżami obronnymi, z którego dziś pozostały tylko fundamenty murów. Struktura ujawnia typowy projekt fortyfikacji średniowiecznej z jej solidną budową z kamienia i fundamentami wież.

Piotr I, książę Bretanii, nakazał budowę zamku w 1225 roku, by trzymać w ryzach panów Vitré i Fougères na północno-wschodniej granicy księstwa, zwanej Marchiami Bretanii. Zdobyty przez Karola de Blois w 1342 i przekazany Janowi IV de Montfort w 1381, został przebudowany w 1430. Po klęsce Bretończyków w 1488 Karol VIII kazał go rozebrać w 1490 roku.

Miejscowa tradycja głosi, że donżon, podminowany na rozkaz króla, przecięto na pół, zostawiając stronę zwróconą ku zwycięskiemu królestwu Francji, by upokorzyć Bretonów; w rzeczywistości zachowała się tylko strona północna. Legendy zebrane przez Paula Sébillota i Adolphe'a Oraina mówią, że Anna Bretońska po klęsce w 1488 r. uciekła podziemnym przejściem zamku na koniu podkutym odwrotnie. W październiku 2018 r. program Secrets d'Histoire nakręcił tu sceny.

Zachował się tylko donżon, przecięty wybuchem miny w 1490 r.; stojący fragment to ściana północna. Po czworoboku 86 na 96 metrów i dziesięciu wieżach zostały ślady w gruncie. Ruina zajmuje szczyt wzniesienia przy lesie Rennes, a poniżej otwiera się dolina ku Fougères. Mur jest nierówny pod stopami, a w szczelinach rośnie roślinność.

Twierdza była miejscem decydującej bitwy między rywalizującymi bretońskimi lordami a francuskimi siłami królewskimi. Po swoim zwycięstwie Francuzi celowo rozmontowali fortecę, aby uniemożliwić przyszłym powstaniom z tego regionu.