Pont ferroviaire Moulins, Most kolejowy w Moulins, Francja

Pont de fer, zwany też Pont noir, to most belkowy o długości 316,5 m nad Allier w Moulins, z dziewięcioma przęsłami: siedmioma o rozpiętości 40–42 m i dwoma skrajnymi 18,25–19,25 m. Pomost spoczywa na ośmiu parach żeliwnych kolumn wypełnionych betonem, połączonych krzyżulcami i stojących na cylindrycznych kamiennych filarach. Nitowane blaszane dźwigary boczne nadają mu czarny kolor.

Zaprojektowany przez belgijskich inżynierów Basile'a Parenta i Pierre'a Schakena most zbudowała od października 1857 do lipca 1859 paryska firma J.F. Cail & Cie, aby dokończyć linię Moulins–Montluçon, otwartą 7 listopada 1859. Był jednym z pierwszych mostów metalowych we Francji i pierwszym, którego filary osadzono sprężonym powietrzem. W 1886 dodano tor metrowy; ruch pasażerski zakończył się w 1972, towarowy w 1980.

Miejscowi nazywają go pont de fer lub pont noir, od czarnych nitowanych dźwigarów bocznych. Od 6 maja 2021 korzystają z niego piesi i rowerzyści zamiast pociągów; ma pomost z lokalnego dębu i przeszklony balkon widokowy nad Allier. Koncesję na użytkowanie, pierwszą taką we Francji, otrzymała na 30 lat Moulins Communauté, a SNCF Réseau pozostała właścicielem.

Od 6 maja 2021 most jest otwarty dla pieszych i rowerzystów, z rampami dojazdowymi od dróg holowniczych na obu brzegach Allier. Na konstrukcji urządzono przeszklony balkon widokowy. Na most można dostać się tylko pieszo lub rowerem; szyny i podkłady usunięto w 2019 roku.

Most był pierwszym we Francji, którego filary osadzono sprężonym powietrzem; żeliwne rury służyły podczas budowy jako kesony. Proszę wypatrzyć biały napis „50.49” na prawym końcu ciemnej dźwigara. Od lat 1950. przenosi też rurociąg wody z lewego brzegu do zbiorników na prawym brzegu.