Château de Saint-Pierre-Église, Klasyczna rezydencja w Saint-Pierre-Église, Francja.

Château de Saint-Pierre-Église to rezydencja z XVIII wieku, wzniesiona w latach 1730–1758 według planów inżyniera marynarki Nicolasa Blondela. Jej długa symetryczna kamienna fasada ma szary łupkowy dach, centralny fronton nad jasnymi drzwiami dwuskrzydłowymi z naświetlem, trzy rzędy okien i wysokie kominy. Przed nią stoi niski kamienny mur z żelazną bramą.

Dwór został wybudowany między 1730 a 1758 rokiem przez Bon-Hervé Castel, zastępując wcześniejszą rezydencję z epoki Renesansu. Podczas I wojny światowej służył jako szpital wojskowy.

Nazwa zamku pochodzi od parafii Saint-Pierre-Église, której kościół stoi 400 metrów na wschód. Rodzina Castel, panowie tego miejsca, wydała Charles'a-Irénée Castela de Saint-Pierre, „opata de Saint-Pierre”, urodzonego w wcześniejszym dworze i autora Projet de paix perpétuelle, który wielokrotnie tu przebywał. Brama wjazdowa i jej dwie kanelowane pilastry pochodzą z château d'Écausseville i zostały przywiezione po wojnie.

Zamek wznosi się na niewielkim wzniesieniu 400 metrów na zachód od kościoła Saint-Pierre; prowadzi do niego długa aleja z dwoma pawilonami wiodąca na dziedziniec honorowy. Brama wjazdowa i dwie kanelowane pilastry pochodzą z zamku Écausseville i zostały sprowadzone po wojnie. Park o powierzchni 55 hektarów otaczają mury z czterema bramami odpowiadającymi stronom świata.

Główna brama wjazdowa i jej dwie kanelowane pilastry pochodzą z zamku Écausseville; Auguste Pierre Henri Leviconte de Blangy kazał je sprowadzić po wojnie w miejsce zniszczonych filarów w stylu empire. Park, otoczony murami od 1730-1731 roku, ma cztery bramy odpowiadające czterem stronom świata.