Penglaouic menhir, Granitowy menhir w Loctudy, Francja.

Menhir Penglaouic to monolit granitowy stojący na wybrzeżu między Loctudy a Pont-l'Abbé o wysokości około 3 metrów. Pojedynczy kamień wynurza się z skalnego terenu i jest otoczony wodą morską u jego podstawy.

Ten meglit został wzniesiony około 5000 lat temu około 2 kilometrów w głąb lądu i pierwotnie oznaczał źródło małego strumienia. Na przestrzeni tysiącleci erozja przybrzeżna i naturalne zmiany przekształciły krajobraz, pozostawiając pomnik teraz blisko wody.

Znaczenie nazwy Penglaouic jest niepewne. W dawnych katastrach kamień nazywany jest po prostu men lub menhir, po bretońsku kamień lub długi kamień. Rozważa się trzy tłumaczenia: pen glaou, „czarna głowa”, być może od sikory sosnówki; pen laou, „głowa wszy”, od porostu na szczycie; lub pen Laouic, „głowa Guillaume’a”, od pobliskiego mieszkańca.

Pomnik jest częściowo zatopiony podczas pływu, więc odpływ to najlepszy czas na wizytę i zobaczenie go całkowicie odsłoniętego. Miejsca są bezpośrednio dostępne z linii brzegowej, więc zwróć uwagę na czasy pływów i warunki pogodowe.

W 1912 roku komandant Devoir zmierzył kamień na 4,90 m ponad najniższe pływy; zamulenie zmniejszyło od tego czasu jego wynurzoną wysokość do około 4 m, a podczas przypływu jest w połowie zalany. Jego podstawa leży dziś około 0,75 m poniżej średniego poziomu morza, choć w neolicie wzniesiono go na stałym gruncie.