Immortality Overtaking Time, Rzeźba kwadrygi z miedzi na Grand Palais w 8. dzielnicy Paryża, Francja

Immortality Overtaking Time to pokryta zieloną patyną miedziana kwadryga Georges’a Récipona na dachu Grand Palais, od strony avenue des Champs-Élysées. Stojąca postać kobieca wznosi wieniec nad czterema wspiętymi końmi, a pod nimi leży upadły mężczyzna z wyciągniętą ręką. Grupa waży 12 ton i spoczywa na jasnej kamiennej podstawie nad gzymsem.

Georges Récipon stworzył to monumentalne dzieło na Światowej Wystawie Paryskiej w 1900 roku, zaznaczając otwarcie nowo wybudowanego Grand Palais. Powstało w okresie, gdy Francja chciała wyrazić swoją siłę kulturalną poprzez duże projekty architektoniczne i artystyczne.

Woźnicą jest „La Renommée” (Sława), ukoronowana laurem posłanka bogów, niosąca buccinę i tablicę z imionami głoszonych przez nią herosów. Stające dęba konie strącają w otchłań Chronosa, boga Czasu i Przeznaczenia. Odpowiednik po stronie Sekwany, „L'Harmonie triomphant de la Discorde”, przedstawia Apollina obalającego Eris.

Dzieło stoi wysoko na fasadzie i najlepiej widać je z poziomu ulicy, skąd możesz je obserwować z różnych kątów podczas spaceru lub postoju. Bliskie stacja metra Champs-Élysées-Clemenceau zapewnia wygodny dostęp do Grand Palais dla odwiedzających chcących obserwować rzeźbę z różnych pozycji.

Każdy z dwóch zaprzęgów waży 12 ton; osadzono je na metalowej konstrukcji pokrytej repusowanymi blachami miedzianymi. W grupę wkomponowano elementy ceramiczne: szprychy kół rydwanu i gryfy z tyłu. Całość poddano pełnej renowacji w latach 2001–2004 wraz z Grand Palais.