Mont Saint-Frieux, Góra kredowa w Neufchâtel-Hardelot, Francja.

Mont Saint-Frieux to wznoszące się na 153 m wzgórze z wydm opartych o skamieniały klif kredowy, około 2 km od brzegu kanału La Manche, w Neufchâtel-Hardelot w Pas-de-Calais. Trawiaste zbocza z rozrzuconymi krzewami i drobnymi białymi kwiatami wznoszą się ku zaokrąglonemu grzbietowi obsadzonemu drzewami.

W XVIII wieku osady zostały zasypane piaskiem, a nasadzenia drzew miały powstrzymać ruch wydm. W XIX wieku teren należał do prywatnych właścicieli ziemskich i służył jako łowisko. Podczas II wojny światowej okupant urządził tu posterunek wojskowy i zbudował około dwudziestu bunkrów Wału Atlantyckiego, niszcząc roślinność. W 1987 roku Conservatoire du Littoral kupiło znaczną część terenu.

Termin „mont” odnosi się do topograficznego wzniesienia wydm osadzonych na skamieniałym klifie kredowym, a nie do pustelnika. W XVIII wieku osady zostały zasypane piaskiem, a nasadzenia drzew miały powstrzymać ruch wydm; w XIX wieku teren służył wielkim właścicielom ziemskim jako łowisko. Dziś na części obszaru pasą się bydło Highland cattle i Dexter oraz kuce Highland i Shetland.

Na teren dociera się z Neufchâtel-Hardelot drogą RD 940 lub pieszo z północy Dannes bądź z południa Hardelot-Plage. Przecinają go trzy oznakowane szlaki: „de la pomme d'or”, „des chablis” i „du mont Saint-Frieux”. Psy są na nich zabronione, a część obszaru zamknięto dla zwiedzających, by chronić rzadkie rośliny i zwierzęta.

Na terenie wypasane są odporne bydło rasy Highland cattle i Dexter oraz kuce Highland i Shetland, a spacerowanie wśród zwierząt nie jest zabronione. Gospodarze chcą przywrócić wpływ dużych roślinożerców, takich jak tur; sztuczne wykroty tworzą prześwity sprzyjające owadom i lerwicy, której około dwudziestu par gnieździ się w tym miejscu.