Église Saint-Leu-Saint-Gilles de Bagnolet, Zabytek religijny w Bagnolet, Francja

Kościół Saint-Leu-Saint-Gilles w Bagnolet ma nawę główną flankowaną nawami bocznymi, z płytką kaplicą na południowo-zachodnim końcu nawy południowej. Między przęsłami z XVI wieku stoją przypory. Fasada zachodnia i kwadratowa wieża, zwieńczona piramidalnym dachem i krzyżem, pochodzą z XVIII wieku; wieża ma łukowe otwory z żaluzjami i tarczę zegara.

Małe sanktuarium zostało tutaj założone w 1235 roku pod nadzorem kościelnym pobliskiego klasztoru. Pod koniec 13. wieku przekształciło się w prawdziwą kościół parafialny, gdy wspólnota przejęła odpowiedzialność za regularne nabożeństwa.

Podwójne wezwanie świętych Leu i Idziego nawiązuje do paryskiego kościoła o tej samej nazwie; tutejsza fundacja pochodzi z 1235 roku. Wnętrze zachowuje XV-wieczną figurę świętej Anny, a dziesięć obrazów o wymiarach trzy na dwa metry poddano renowacji w latach 2003–2013. Trzy wschodnie przęsła noszą inicjały i herby Henryka II i Diany de Poitiers.

Kościół stoi pod numerem 92 przy rue Sadi-Carnot, na rogu rue Lénine w Bagnolet. Czerwone podwójne drzwi u podstawy wieży dzwonnej to wejście, którego trzeba szukać. Budynek jest wpisany na listę monuments historiques od 1977 roku, więc wnętrze jest przestrzenią zabytkową; przed planowaną wizytą warto zapytać na miejscu.

Inicjały i herby Henryka II i Diany de Poitiers znajdują się w trzech wschodnich przęsłach i kaplicy z XVI wieku: oznaczają fundatorów tego etapu budowy, a nie wizytę króla. Szukaj ich na kamieniu najstarszej części.