Église Saint-Pierre de Mâcon, Kościół katolicki w Mâcon, Francja.

Kościół Saint-Pierre w Mâcon jest największą świątynią miasta: 75 metrów długości, 30 metrów szerokości i 18 metrów do zwornika sklepienia. Fasada z jasnoszarego i kremowego kamienia ma dwie ośmioboczne wieże ze stone'owymi iglicami, które flankują rozetę i rząd małych arkad na kolumnach. Południowa elewacja ma trzy portale w pełnym łuku, których tympanony przedstawiają Sąd Ostateczny, Wniebowzięcie i męczeństwo św. Piotra.

Miasto Mâcon postanowiło zbudować w tej dzielnicy nowy kościół i powierzyło prace architektowi André Berthierowi, uczniowi Viollet-le-Duc. Kościół poświęcono w 1865 roku, a końcowy etap budowy naznaczony był trudnościami finansowymi. 24 sierpnia 1860 roku, podczas wizyty Napoleona III w Mâcon, proboszcz Jean-Claude Naulin uzyskał od cesarza polecenie przeprowadzenia „niezbędnych studiów, by przyspieszyć rozwiązanie”, ponieważ do ukończenia prac potrzebowano 200 000 franków.

To trzeci kościół pod wezwaniem św. Piotra w Mâcon: pierwszy stał przy starej katedrze, drugi należał do kordelierów, franciszkanów, którzy dzielili go aż do poświęcenia obecnej świątyni w 1865 roku. Parafia, należąca do Saint-Étienne, zachowuje imię apostoła, którego życie zdobi ambonę, a którego męczeństwo przedstawiono na tympanonie.

Kościół stoi na place Saint-Pierre naprzeciw ratusza, a do głównego wejścia prowadzą schody przed fasadą. Dwie kamienne iglice mają 53,5 m wysokości, a lewa wieża ma zegar. Budowla jest wpisana jako Monument historique, wraz ze schodami i elewacjami bocznymi.

Apsyda jest repliką apsydy opactwa w Cluny, którego ruiny leżą około 15 km na północny zachód od Mâcon. W dzwonnicy z żaluzjami dźwiękowymi wiszą cztery dzwony strojone w D3, Dis3, F3 i G3 (niski); innych informacji o nich nie zachowano.