Forte Cassa, fort w Val-Cenis, Francja

Forte Cassa był pięciokątnym fortem z fosą obronną i dwoma nakładającymi się poziomami ognia, zbudowanym w latach 1877–1882 na północny wschód od ówczesnego jeziora na płaskowyżu Mont-Cenis. Został rozebrany w 1968 roku pod nową zaporę; pozostały tylko Tagliata del Cassa i jej fosa, widoczne jako długi ciemny mur kamienny na trawiastym zboczu.

Forte Cassa zbudowano w latach 1877–1882 jako jeden z trzech wielkich fortów pierwszej zapory Moncenisio, obok Varisello i Roncia. Była to pięciokątna budowla z fosą i dwoma poziomami ognia, do której prowadziła około 1200-metrowa droga wojskowa od przysiółka Gran Croce di Venaus. Rozbrojony już w pierwszej dekadzie XX wieku, używany jako skład i koszary, po 1947 przekazany Francji, został rozebrany w 1968 roku przy powiększaniu jeziora Moncenisio; przetrwały tylko Tagliata del Cassa i jej fosa.

Sam fort już nie istnieje: został rozebrany w 1968 r. i wchłonięty przez mur oporowy powiększonej zapory jeziora Mont-Cenis. Zachowała się i jest udostępniona do zwiedzania Tagliata del Cassa, długa około 400 m, z fosą, dwoma stałymi mostami i dwoma bateriami barbetowymi. Leży na północ od zapory i dociera się do niej pieszo z płaskowyżu; droga wojskowa zaczyna się w przysiółku Gran Croce di Venaus i wspina się około 1200 m po zboczach Monte Lamet.

Przetrwały tylko Tagliata del Cassa, licząca około 400 metrów zapora z lat 90. XIX wieku, oraz fosa przed nią; obie leżą na północ od zapory i uniknęły rozbiórki w 1968 roku. Wejście znajdowało się na górze, dokąd prowadziła wewnętrzna droga z prochowniami i koszarami dla 120 ludzi, a na północnym końcu stał parawan przeciwlawinowy.