Lotissement de Super-Cannes, Kompleks mieszkaniowy w Cannes, Francja

Lotissement de Super-Cannes to niedokończone osiedle mieszkaniowe rozpoczęte w 1924 roku na 156 hektarach, na wysokości około 270 metrów między Cannes a Vallauris. Kolejka linowa działała od 1928 do 1966 roku; wytyczono czterokilometrowy bulwar o szerokości dziewięciu metrów i siedem kilometrów dróg drugorzędnych o szerokości sześciu metrów. Zachowały się betonowa wieża obserwacyjna i restauracja z czerwonym dachem z dachówek i arkadami.

Osada została założona w 1924 roku przez Paris and Coastal Real Estate Company jako ambitny projekt mieszkaniowy na Riwierze. Projekt został przerwany i wiele struktur pozostało od tego czasu porzuconych.

Nazwa Super-Cannes powstała dla osiedla mieszkaniowego z 1924 r. spółki Société immobilière de Paris et du littoral. Z planowanych luksusowych obiektów jako rezydencja przetrwała tylko villa Bagatelle, wzniesiona od 1928 r. dla księcia Auguste-Armanda de La Force na działce 21; belweder i tea-room wokół wieży ciśnień nigdy nie powstały. Betonowa wieża i restauracja panoramiczna to pozostałe ślady projektu.

Teren leży wokół numeru 10 przy avenue de l'Observatoire w dzielnicy Californie-Pezou w Cannes, częściowo w bois de la Maure na terenie Vallauris. Kolejka linowa przestała kursować w 1966 r., a obserwatorium jest zamknięte od 1986 r., więc wieżę i obie stacje widać tylko z zewnątrz. Całość jest porzucona od lat 90. XX wieku.

Belweder i herbaciarnia planowane wokół wieży ciśnień nigdy nie powstały; jedynie ich wpis w 2001 r. do generalnego inwentarza dziedzictwa kulturowego, obok obserwatorium i restauracji, przechowuje ślad tych niezrealizowanych projektów.